1/1

Vasilij Devjatnin,

Sciuro kaj papago

Sciuro malgranda kuradis en rado Kaj homojn amuzis per sia kurado. Kaj jen al papago ĝi diris fiere : “Mi vin, mizerulo, bedaŭras sincere : Kun kora doloro eterne mi vidas, Ke tute senmove sur ringo vi sidas! Rigardu : jen ĉiam mi kuras pli alte Kaj tial je vivo kontentas senhalte …” Papago rigardis sciuron kun moko Kaj diris : “kurado rapida kaj lerta, Sed bone kurante, sur unu nur loko Vi restas, mizera besteto nesperta.”

Verkinto de tiu ĉi Esperanta poemo estas Vasilij Devjatnin (∗1862 – †1938).

Arg-1043-2118 (2014-06-05 09:36:04)

Tiu poemo troviĝas en la Fundamento Krestomatio, en http: // eo. wikisource. org/ wiki/ Fundamenta_Krestomatio/ Sciuro_kaj_papago .

http://www.poezio.net/version?poem-id=1043&version-id=,2118