1/1

Stanislaw Schulhof,

Reviviĝo

Mi jam estis sen la idealoj, Ne ekzistis por mi jam la floro, Eksekiĝis amo en la koro, Min ne tŭsis kant’ de najtingaloj.

Mi nur vidis rapidantan sorton, Nokton sen eliro kaj sen fino, La fantomon, kun la kurba spino ... Insideme proksimantan morton.

Min ne ploris, mi ne ĝojis plue, Mi nur kantis unu melodion, Ke la sorto tiun komedion Kun mi finu, kiel eble frue ...

Granda suno brilis sur lazuro Kaj estiĝis ĉie lum’ kaj varmo Kaj en branĉoj kant’ de l’ birda svarmo Sonis kiel ia uverturo.

Tuj mi sentis, kiel stranga flamo Disverŝiĝas en la pala vango Kaj en mia koro densa sango Brilis kiel iam dum la amo.

Odorplena spiris la aero Kaj el ĉiu plej kaŝita niĉo Ekridetis al mi la feliĉo, Nova vivo, plena je espero.

Verkinto de tiu ĉi Esperanta poemo estas Stanislaw Schulhof (∗1864-11-12 – †1919-08-18).

Arg-1080-2174 (2014-07-07 12:43:08)

Tiu ĉi poemo troviĝas en http: // esperanto. net/ literaturo/ uea/ esperdesperrec. html . Pri la poeto vidu ankaŭ la retejojn http: // www. tekstoj. nl/ lm/ lm22-2/ bibliografio. html kaj http: // eo. wikipedia. org/ wiki/ Stanislav_Schulhof . S-ro Hans-Georg Kaiser (Cezar) enigis ĝin ankaŭ en sian kolekton “Cezarkulturo”, sub “http://cezarkulturo.blogspot.de/2012/08 stanislav-schulhof-kanto-de-l-sklavo.html”.

http://www.poezio.net/version?poem-id=1080&version-id=2174