1/6

Heinrich Heine, Heinrich Heine,  Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine,

LorelejoThe Lo- relei Lorelej LorelayDie Lo- relei Lorelej’Lurleia[Ne scias mi, kio oka- zis]

tradukita de Joa- chim Gießner tradukita de L. W. Garnham tradukita de Ludwig Lazarus Zamenhof tradukita de Hans- Georg Kaiser tradukita de Leo- pold Elb tradukita de N. N. 01

tradukita de Paul Gottfried Christal- ler

Tiu traduko estas poste iom modifita de aliuloj, ne estas la origina tradukversio de Leopold Elb.

El la “Libro de la kantoj”, parto “La Reveno”.

…  …  …  …  …  …  …  …

2/6

Malgajon mi sentas en koro,

sed kial tia tim’?

Legendo el pratempa foro

Vagadas tra mia anim’.

I do not know what it signifies.

That I am so sorrowful?

A fable of old Times so terrifies,

Leaves my heart so thoughtful.

Ne scias mi, kial subita

malgaj’ en la koro naskiĝis;

el tempo jam enterigita

legendo al mi reviviĝis.

Min kaptas malgaj’ en la koro, pro kio tia trist’? Fabel’ el antikva foro ne lasas de mi kun persist’.

Ich weiß nicht, was soll es bedeuten, daß ich so traurig bin;

ein Märchen aus alten Zeiten, das kommt mir nicht aus dem Sinn.

Ne scias mi, kial mi estas Malgaja en la kor’. Antikva fabelo restas Por ĉiam en mia memor’.

Ignoro, quid id sibi velit, Tristissimus cur sim, Antiqui aevi fabellam Cur saepe volverim.

Ne scias mi, kio okazis al mia tristema kor’: Antikva legendo min kaptis, ne cedas el mia memor’.

Jam fluas la Rejn’ en malhelo,

kaj malvarmetas l’ aer’.

Sed brilas la mont’ en orbelo

pro suna lum’ de l’ vesper’.

The air is cool and it darkens,

And calmly flows the Rhine;

The summit of the mountain hearkens

In evening sunshine line.

Jam malvarmetiĝas l’ aero,

la Rejno mallaŭte babilas,

per oro de l’sun’ en vespero

la supro de l’ monto rebrilas.

Aere fridetas, trankvilas, malhelas jam la Rejn’. La monto surpinte brilas vespere en rava scen’.

Die Luft ist kühl und es dunkelt, und ruhig fließt der Rhein; der Gipfel des Berges funkelt im Abendsonnenschein.

Vespero jam ekmalheliĝas, Fluadas la Rejn’ en trankvil’, La supro de l’ monto lumiĝas En vespersuna bril’.

Vesperascit et frigescit,

Et Rhenus leniter it, Cacumen montis lucescit,

Dum Phoebus occidit.

La Rejno fluadas trankvile murmuras kiel mister’, la supron

ŝtonegan orumas sunbriloj de la vesper’.

…  …  …  …  …  …  …  …

3/6

Jen supre kabino provokas

per ora juvelar’,

kaj ŝia beleco allogas

kaj ŝia ora harar’.

The most beautiful Maiden entrances

Above wonderfully there,

Her beautiful golden attire glances,

She combs her golden hair.

Plej belan knabinon mi vidas:

en ora ornamo brilante,

sur supro de l’ monto ŝi sidas,

la harojn mistere kombante.

Tre ĉarma feino sidas, jen supre por ador’; la ora ornamo ridas; ŝi kombas harojn el or’.

Die schönste Jungfrau sitzet dort oben wunderbar, ihr goldnes Geschmeide blitzet, sie kämmt ihr goldenes Haar.

Belega knabino jen tronas Kun ora juvelar’, La belan vizaĝon kronas Mirinde la ora harar’.

Sedet in summo montis Virgo pulcherrima,

Auro nitet gemma frontis, Se pectit auricoma.

Plej bela virgino jen sidas mirinda sur la montet’ kaj ŝia oraĵo radias,

4

ŝi logas kiel magnet’.

…  …  …  …  …  …  …  …

4En la sube menciita kajero, el kiu mi, Manfred Retzlaff, kopiis tiun ĉi esperantigon, la linio tekstas: “kaj sia oraĵo radias”, kun “sia” anstataŭ “ŝia”’. Tio ŝajne estas aŭ pres-eraro aŭ gramatika eraro de la tradukinto.

4/6

Ŝi kombas ĝin, kantas sorĉige,

sirene kantas ŝi

per neimagebla, mirige

potenca melodi’.

With golden comb so lustrous,

And thereby a song sings,

It has a tone so wondrous,

That powerful melody rings.

La oran kombilon ŝi movas

kaj kantas tra l’ pura aero,

kaj forto mirinda sin trovas

en tiu ĉi kant’ de l’vespero.

Ŝi kombas per ora kombilo

kaj kantas kun pasi’;

mirigas min la elbrilo

kaj forto de l’ melodi’.

Sie kämmt es mit goldenem Kamme,

und singt ein Lied dabei;

das hat eine wundersame,

gewaltige Melodei.

Ŝi uzas kombilon el oro

Kaj dume kantas ŝi.

Mirige tuŝas al koro

Sorĉiga la melodi’.

Aureolo pectine pectit,

Carmen canens procul,

Mirandum id habet modum

Nec non virilem simul.

Ŝi kombas la oran hararon abundan per ora kombil’, kantante misteran lidon,

5

ravantan kiel sunbril’.

Ŝipiston en eta boato

Turmentas koremoci’.

Ne ĝenas lin rifokaskado,

rigardas nur supren al ŝi!

The shipper in the little ship

It effects with woe sad might;

He does not see the rocky slip,

He only regards dreaded height.

Ŝipet’ iras sur la rivero,

ŝipisto ektremis de l’ kanto,

kaj blinda por ĉiu danĝero

rigardas li al la kantanto.

Ŝipisto ŝipeton gvidas,

lin kaptas ve’ de ekzalt’.

Li ja la rifojn ne vidas’,

li vidas nur supren sen halt’.

Den Schiffer im kleinen Schiffe

ergreift es mit wildem Weh;

er schaut nicht die Felsenriffe,

er schaut nur hinauf in die Höh.

Kaj sopiregon eksentas

Ŝipisto dum sia vetur’;

Rifaron li ne priatentas,

Al monto rigardas li nur.

In cymba navitam mille

Angores feri tenent,

Non videt scopulos ille,

Ocli non si sursum vident.

Ŝipisto en sia ŝipeto kaptiĝas per stranga dolor’, la rifon li tute ignoras. atentas nur ŝin kun fervor’.

…  …  …  …  …  …  …  …

5En la origina versio troviĝas tie ĉi la vorto “liedon”, kio estas aŭ pres-eraro aŭ neologismo inventita de la tradukinto Paul Christaller.

5/6

Ĝis tiras kun si al Rejnfundo

la ondoj lin kun boat’.

Nun kuŝas li en la profundo

pro Loreleja kantad’.

I believe the turbulent waves Swallow

the last shipper and boat; She with her singing craves All to visit her magic moat.

Ha, baldaŭ ŝipisto la bela perdiĝis sub l’ akvoturnado; ĝin Lorelej’ faris kruela, per sia mirinda kantado.

Mi kredas, ke ondoj tiras la ŝipon funden de l’ Rejn’; kaj tio de l’ kant’ eliras

de Lorelajsiren’.

Ich glaube, die Wellen verschlingen am Ende Schiffer und Kahn; und das hat mit ihrem Singen die Lorelei getan.

Mi kredas, ke dronos finfine Ŝipisto kun sia boat’, Kaj tion kaŭzis feine La Loreleja kantad’.

Opinor undas devorare Nautam cum navicula, Effecit solo canendo Lurleia id dea.

Mi kredas: la ondoj englutas

6

ŝipiston, ŝipeton je l’ fin’, kaj kulpa pri tio nur estas kantado de la virin’.

…  …  …  …  …  …  …  …

6Mi, Manfred Retzlaff, enmetis la duoblan punkton post la vorto “kredas”. Ĝi mankas en la origina traduko de Paul Christaller.

6/6

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-

17) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-2-1115 (2010-09-15 12:51:51)

Tiu ĉi poemtraduko aperis en la kantkolekto “Mia kantaro I”, eldonita de Josef Schiffer (Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio, tel. 0049(0)7721-58991; faks. 0049(0)7721-508891, retadreso: Josef. Schiffer@ t-online. de ), nro 30. Krome ĝi aperis en la informilo “Fervoja Esperantisto” de Germana Ferjojista Esperanto-Asocio, n-ro 3/2010, sur paĝo3.

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en la Anglan de L. W. Garnham.

Arg-2-14 (2003-10-11 23:04:57)

L.W. Garnham, Bachelor of Arts, LEGENDS OF THE RHINE; mentioned in: A Tramp Abroad. Vol 1-2. Leibzig: Tauchnitz, 1880 Band I, Mark Twain 1880 Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Ludwig Lazarus Zamenhof (Ludoviko Lazaro Zamenhofo, ∗1859-12-15 – †1917-04-14).

Arg-2-565 (2009-10-30 16:15:09)

Tiun ĉi tradukversion mi prenis el retejo http: // www. esperanto. mv. ru/ Kolekto/ Lorelej. html .

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Hans-Georg Kaiser (Cezar, ∗1954-05-21).

Arg-2-564 (2005-02-03 19:18:09)

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17), publikigita 1823.

Arg-2-2 (2014-04-23 18:09:02)

Aus dem Werk “Buch der Lieder”, Kapitel “Die Heimkehr”, Abschnitt II. Siehe auch ein http: // gutenberg. spiegel. de unter: http: // gutenberg. spiegel. de/ ?id= 5&x d= 1131&kapitel= 12&cHash= eb14eca2272# gb_found . Vidu ankaŭ: http: // www. gedichte. vu/ ?die_ lorelei. html . La melodion verkis la komponisto Friedrich Silcher. Vidu la retejon http: // www. lieder-archiv. de/ die_ lorelei-notenblatt_ 300493. html .

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-

17) en Esperanton de Leopold Elb (†1912-08.04).

Arg-2-71 (2005-02-03 19:06:30)

La traduko troviĝas sur paĝo 84 de la lernolibro �Post la kurso“ de Wilhelm kaj Hans Wingen, eldonita de Ludwig Pickel en Nurembergo (Nürnberg), Germanio.

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en la Latinan de N. N. 01.

Arg-2-179 (2010-02-11 14:00:52)

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Paul Gottfried Christaller (∗1860-08-21 – †1950-12-31).

Arg-2-1116 (2010-09-13 10:03:39)

Mi, Manfred Retzlaff, kopiis tiun ĉi tradukon el la libreto “H. Heine - Libro de Kantoj”, eldonita en 1911 de la “Esperanto-Propaganda Instituto” (Leipzig, Kaiser-Wilhelm-Str.15), 2a eldono. [Sur la frontpaĝo de la kajero estas malsupre indikita ankaŭ: Eldonejo Rothermel, Friedrichswerth (Thüringen) kaj supre: Popola Biblioteko Esperantista n-ro 2.] Die deutsche Urfassung von Heinrich Heine siehe: “Buch der Lieder”, Abscbnitt “Die Heimkehr”. - Informoj pri la tradukinto Paul Christaller troviĝas en la vikipedia retejo http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Paul_ Gottfried_ Christaller , kun foto de li.

http://www.poezio.net/version?poem-id=2&version-id=1115,14,565,564,2,71,179,1116