1/2

Heinrich Heine,  Heinrich Heine,  Heinrich Heine,
Lorelejo  Lorelej  Lorelej’
tradukita de Joachim Gießner  tradukita de Ludwig Lazarus Zamenhof  tradukita de Leopold Elb

Tiu traduko estas poste iom modifita de aliuloj, ne estas la origina traduk-versio de Leopold Elb.

Malgajon mi sentas en koro, sed kial tia tim’? Legendo el pratempa foro Vagadas tra mia anim’.

Ne scias mi, kial subita malgaj’ en la koro naskiĝis; el tempo jam enterigita legendo al mi reviviĝis.

Ne scias mi, kial mi estas

Malgaja en la kor’. Antikva fabelo restas Por ĉiam en mia memor’.

Jam fluas la Rejn’ en malhelo, kaj malvarmetas l’ aer’. Sed brilas la mont’ en orbelo pro suna lum’ de l’ vesper’.

Jam malvarmetiĝas l’ aero, la Rejno mallaŭte babilas, per oro de l’sun’ en vespero la supro de l’ monto rebrilas.

Vespero jam ekmalheliĝas, Fluadas la Rejn’ en trankvil’, La supro de l’ monto lumiĝas En vespersuna bril’.

Jen supre kabino provokas per ora juvelar’, kaj ŝia beleco allogas kaj ŝia ora harar’.

Plej belan knabinon mi vidas: en ora ornamo brilante, sur supro de l’ monto ŝi sidas, la harojn mistere kombante.

Belega knabino jen tronas

Kun ora juvelar’,

La belan vizaĝon kronas Mirinde la ora harar’.

Ŝi kombas ĝin, kantas sorĉige, sirene kantas ŝi per neimagebla, mirige potenca melodi’.

La oran kombilon ŝi movas kaj kantas tra l’ pura aero, kaj forto mirinda sin trovas en tiu ĉi kant’ de l’vespero.

Ŝi uzas kombilon el oro Kaj dume kantas ŝi. Mirige tuŝas al koro Sorĉiga la melodi’.

…  …  …

2/2

Ŝipiston en eta boato Turmentas koremoci’. Ne ĝenas lin rifo-kaskado, rigardas nur supren al ŝi!

Ŝipet’ iras sur la rivero, ŝipisto ektremis de l’ kanto, kaj blinda por ĉiu danĝero rigardas li al la kantanto.

Kaj sopiregon eksentas Ŝipisto dum sia vetur’; Rifaron li ne priatentas, Al monto rigardas li nur.

Ĝis tiras kun si al Rejn-fundo la ondoj lin kun boat’. Nun kuŝas li en la profundo pro Loreleja kantad’.

Ha, baldaŭ ŝipisto la bela perdiĝis sub l’ akvoturnado; ĝin Lorelej’ faris kruela, per sia mirinda kantado.

Mi kredas, ke dronos finfine

Ŝipisto kun sia boat’, Kaj tion kaŭzis feine La Loreleja kantad’.

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-2-1115 (2010-09-15 12:51:51)

Tiu ĉi poem-traduko aperis en la kant-kolekto “Mia kantaro I”, eldonita de Josef Schiffer (Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio, tel. 0049(0)7721-58991; faks. 0049(0)7721-508891, retadreso: Josef. Schiffer@ t-online. de ), n-ro 30. Krome ĝi aperis en la informilo “Fervoja Esperantisto” de Germana Ferjojista Esperanto-Asocio, n-ro 3/2010, sur paĝo3.

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Ludwig Lazarus Zamenhof (Ludoviko Lazaro Zamenhofo, ∗1859-12-15 – †1917-04-14).

Arg-2-565 (2009-10-30 16:15:09)

Tiun ĉi tradukversion mi prenis el retejo http: // www. esperanto. mv. ru/ Kolekto/ Lorelej. html .

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Leopold Elb (†1912-08.04).

Arg-2-71 (2005-02-03 19:06:30)

La traduko troviĝas sur paĝo 84 de la lernolibro �Post la kurso“ de Wilhelm kaj Hans Wingen, eldonita de Ludwig Pickel en Nurembergo (Nürnberg), Germanio.

http://www.poezio.net/version?poem-id=2&version-id=1115,565,71