1/4

Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine,

Heinrich Heine,

[Ne scias mi, kio okazis] Lorelejo Lorelej Lurleia Lorelay Lorelej’

tradukita de Paul Gottfried Christaller tradukita de Joachim Gießner tradukita de Ludwig Lazarus Zamenhof tradukita de N. N. 01 tradukita de Hans-Georg Kaiser tradukita de Leopold Elb

El la “Libro de la kantoj”, parto “La Reveno”.

Tiu traduko estas poste iom modifita de aliuloj, ne estas la origina traduk-versio de Leopold Elb.

Ne scias mi,

kio okazis al mia triste-

ma kor’: Antikva le-

gendo min kaptis,

ne cedas el mia memor’.

Malgajon mi sentas en koro,

sed kial tia

tim’? Legendo el

pratempa foro

Vagadas tra mia anim’.

Ne scias mi, kial subita malgaj’ en la koro naskiĝis; el tempo jam enterigita legendo al mi reviviĝis.

Ignoro, quid id sibi velit, Tristissimus cur sim, Antiqui aevi fabellam Cur saepe volverim.

Min kaptas malgaj’ en la koro, pro kio tia trist’? Fabel’ el antikva foro ne lasas de mi kun persist’.

Ne scias mi, kial mi estas Malgaja en la kor’. Antikva fabelo restas Por ĉiam en mia memor’.

La Rejno fluadas trankvile

murmuras kiel

mister’, la supron

ŝtonegan orumas

sunbriloj de la vesper’.

Jam fluas la Rejn’ en malhelo,

kaj malvarme-

tas l’ aer’. Sed brilas la

mont’ en orbelo

pro suna lum’ de l’ vesper’.

Jam malvarmetiĝas l’ aero, la Rejno mallaŭte babilas, per oro de l’sun’ en vespero la supro de l’ monto rebrilas.

Vesperascit et frigescit, Et Rhenus leniter it,

Cacumen montis lucescit, Dum Phoebus occidit.

Aere fridetas, trankvilas, malhelas jam la Rejn’. La monto surpinte brilas vespere en rava scen’.

Vespero jam ekmalheliĝas, Fluadas la Rejn’ en trankvil’, La supro de l’ monto lumiĝas En vespersuna bril’.

…  …  …  …  …  …

2/4

Plej bela virgino jen sidas

mirinda sur la

montet’ kaj ŝia oraĵo

radias, ^{4} ŝi logas kiel

magnet’.

Jen supre kabino provokas

per ora juve-

lar’, kaj ŝia beleco

allogas kaj ŝia ora ha-

rar’.

Plej belan knabinon mi vidas:

en ora ornamo

brilante, sur supro de

l’ monto ŝi sidas,

la harojn mistere kombante.

Sedet in summo montis Virgo pulcherrima, Auro nitet gemma frontis, Se pectit auricoma.

Tre ĉarma feino sidas, jen supre por ador’; la ora ornamo ridas; ŝi kombas harojn el or’.

Belega knabino jen tronas Kun ora juvelar’, La belan vizaĝon kronas Mirinde la ora harar’.

Ŝi kombas la oran hararon

abundan per ora kombil’,

kantante misteran lidon, ^{5}

ravantan kiel sunbril’.

Ŝi kombas ĝin, kantas sorĉige,

sirene kantas

ŝi per neimage-

bla, mirige potenca melo-

di’.

La oran kombilon ŝi movas

kaj kantas tra l’ pura aero,

kaj forto mirinda sin trovas

en tiu ĉi kant’ de l’vespero.

Aureolo pectine pectit, Carmen canens procul, Mirandum

id habet modum Nec non virilem simul.

Ŝi kombas per ora kombilo

kaj kantas kun pasi’; mirigas min la elbrilo kaj forto de l’ melodi’.

Ŝi uzas kombilon el oro Kaj dume kantas ŝi. Mirige tuŝas al koro Sorĉiga la melodi’.

Ŝipisto en sia

ŝipeto kaptiĝas per

stranga dolor’,

la rifon li tute

ignoras. atentas nur

ŝin kun fervor’.

Ŝipiston en

eta boato Turmentas ko-

remoci’. Ne ĝenas

lin rifokaskado,

rigardas nur supren al ŝi!

Ŝipet’ iras sur

la rivero, ŝipisto ektre-

mis de l’ kanto,

kaj blinda por ĉiu danĝero

rigardas li al la kantanto.

In cymba navitam mille Angores feri tenent, Non videt scopulos ille, Ocli non si sursum vident.

Ŝipisto ŝipeton gvidas, lin kaptas ve’ de ekzalt’. Li ja la rifojn ne vidas’, li vidas nur supren sen halt’.

Kaj sopiregon eksentas Ŝipisto dum sia vetur’; Rifaron li ne priatentas, Al monto rigardas li nur.

…  …  …  …  …  …

4En la sube menciita kajero, el kiu mi, Manfred Retzlaff, kopiis tiun ĉi esperantigon, la linio tekstas: “kaj sia oraĵo radias”, kun “sia” anstataŭ “ŝia”’. Tio ŝajne estas aŭ pres-eraro aŭ gramatika eraro de la tradukinto.

5En la origina versio troviĝas tie ĉi la vorto “liedon”, kio estas aŭ pres-eraro aŭ neologismo inventita de la tradukinto Paul Christaller.

3/4

Mi kredas: la ondoj englutas ^{6}

ŝipiston, ŝipeton je l’ fin’,

kaj kulpa pri tio nur estas

kantado de la virin’.

Ĝis tiras kun si al Rejnfundo

la ondoj lin

kun boat’. Nun kuŝas li

en la profundo

pro Loreleja kantad’.

Ha, baldaŭ ŝipisto la bela

perdiĝis sub l’ akvoturnado;

ĝin Lorelej’ faris kruela,

per sia mirinda kantado.

Opinor undas devorare Nautam cum navicula, Effecit solo canendo Lurleia id dea.

Mi kredas, ke ondoj tiras la ŝipon funden de l’ Rejn’; kaj tio de l’ kant’ eliras de Lorelajsiren’.

Mi kredas, ke dronos finfine Ŝipisto kun sia boat’, Kaj tion kaŭzis feine La Loreleja kantad’.

…  …  …  …  …  …

6Mi, Manfred Retzlaff, enmetis la duoblan punkton post la vorto “kredas”. Ĝi mankas en la origina traduko de Paul Christaller.

4/4

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Paul Gottfried Christaller (∗1860-08-21 – †1950-12-31).

Arg-2-1116 (2010-09-13 10:03:39)

Mi, Manfred Retzlaff, kopiis tiun ĉi tradukon el la libreto “H. Heine - Libro de Kantoj”, eldonita en 1911 de la “Esperanto-Propaganda Instituto” (Leipzig, Kaiser-Wilhelm-Str.15), 2a eldono. [Sur la frontpaĝo de la kajero estas malsupre indikita ankaŭ: Eldonejo Rothermel, Friedrichswerth (Thüringen) kaj supre: Popola Biblioteko Esperantista n-ro 2.] Die deutsche Urfassung von Heinrich Heine siehe: “Buch der Lieder”, Abscbnitt “Die Heimkehr”. - Informoj pri la tradukinto Paul Christaller troviĝas en la vikipedia retejo http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Paul_ Gottfried_ Christaller , kun foto de li.

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-2-1115 (2010-09-15 12:51:51)

Tiu ĉi poemtraduko aperis en la kantkolekto “Mia kantaro I”, eldonita de Josef Schiffer (Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio, tel. 0049(0)7721-58991; faks. 0049(0)7721-508891, retadreso: Josef. Schiffer@ t-online. de ), n-ro 30. Krome ĝi aperis en la informilo “Fervoja Esperantisto” de Germana Ferjojista Esperanto-Asocio, n-ro 3/2010, sur paĝo3.

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Ludwig Lazarus Zamenhof (Ludoviko Lazaro Zamenhofo, ∗1859-12-15 – †1917-04-14).

Arg-2-565 (2009-10-30 16:15:09)

Tiun ĉi tradukversion mi prenis el retejo http: // www. esperanto. mv. ru/ Kolekto/ Lorelej. html .

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en la Latinan de N. N. 01.

Arg-2-179 (2010-02-11 14:00:52)

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Hans-Georg Kaiser (Cezar, ∗1954-05-21).

Arg-2-564 (2005-02-03 19:18:09)

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Leopold Elb (†1912-08.04).

Arg-2-71 (2005-02-03 19:06:30)

La traduko troviĝas sur paĝo 84 de la lernolibro �Post la kurso“ de Wilhelm kaj Hans Wingen, eldonita de Ludwig Pickel en Nurembergo (Nürnberg), Germanio.

http://www.poezio.net/version?poem-id=2&version-id=1116,1115,565,179,564,71