1/4

Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine,

The Lore- lei Lorelej’ Lorelejo Lorelay Lurleia The Lore- lei

tradukita de L. W. Garnham tradukita de Leopold Elb tradukita de Joachim Gießner tradukita de Hans-Georg Kaiser tradukita de N. N. 01 tradukita de Mark Twain

Tiu traduko estas poste iom modifita de aliuloj, ne estas la origina traduk-versio de Leopold Elb.

An ancient legend of the Rhine

I do not know what it signifies.

That I am so

sorrowful? A fable of old Ti-

mes so terrifies,

Leaves my heart so thoughtful.

Ne scias mi, kial mi estas Malgaja en la kor’.

Antikva fabelo restas Por ĉiam en mia memor’.

Malgajon mi sentas en koro, sed kial tia tim’? Legendo el pratempa foro Vagadas

tra mia anim’.

Min kaptas malgaj’ en la koro, pro kio tia trist’? Fabel’ el antikva foro ne lasas de mi kun persist’.

Ignoro, quid id sibi velit, Tristissimus cur sim, Antiqui aevi fabellam Cur saepe volverim.

I cannot divine what it meaneth, This haunting nameless pain: A tale of the bygone ages Keeps brooding through my brain:

The air is cool and it darkens,

And calmly flows the Rhine;

The summit of the mountain hearkens

In evening sunshine line.

Vespero jam ekmalheliĝas, Fluadas la Rejn’ en trankvil’, La supro de l’ monto lumiĝas En vespersuna bril’.

Jam fluas la Rejn’ en malhelo, kaj malvarmetas l’ aer’. Sed brilas la mont’ en orbelo pro suna lum’ de l’ vesper’.

Aere fridetas, trankvilas, malhelas jam la Rejn’. La monto surpinte brilas vespere en rava scen’.

Vesperascit et frigescit, Et Rhenus leniter it, Cacumen montis lucescit, Dum Phoebus occidit.

The faint air cools in the gloaming, And peaceful flows the Rhine, The thirsty summits are drinking The sunset’s flooding wine;

…  …  …  …  …  …

2/4

The most beautiful Maiden entrances

Above wonder-

fully there, Her beautiful

golden attire glances,

She combs her golden hair.

Belega knabino jen tronas

Kun ora ju-

velar’, La belan

vizaĝon kronas

Mirinde la ora harar’.

Jen supre kabino provokas

per ora juve-

lar’, kaj ŝia beleco

allogas kaj ŝia ora

harar’.

Tre ĉarma feino sidas,

jen supre por

ador’; la ora orna-

mo ridas; ŝi kombas

harojn el or’.

Sedet in summo montis

Virgo pulcherrima,

Auro nitet gemma frontis,

Se pectit auricoma.

The loveliest maiden is sitting High-throned in yon blue air, Her golden jewels are shining, She combs her golden hair;

With golden comb so lustrous,

And thereby a

song sings, It has a tone so

wondrous, That power-

ful melody rings.

Ŝi uzas kombilon el oro

Kaj dume

kantas ŝi. Mirige tuŝas

al koro Sorĉiga la

melodi’.

Ŝi kombas ĝin, kantas sorĉige,

sirene kantas

ŝi per neimage-

bla, mirige

potenca melodi’.

Ŝi kombas per ora kombilo

kaj kantas

kun pasi’; mirigas min

la elbrilo kaj forto de l’

melodi’.

Aureolo pectine pectit,

Carmen canens procul,

Mirandum id habet modum

Nec non virilem simul.

She combs with comb that is golden, And sings a weird refrain That steeps in a deadly enchantment The listener’s ravished brain:

The shipper in

the little ship It effects with

woe sad might;

He does not see the rocky slip,

He only regards dreaded height.

Kaj sopiregon eksentas

Ŝipisto dum sia vetur’;

Rifaron li ne priatentas,

Al monto rigardas li nur.

Ŝipiston en

eta boato Turmentas

koremoci’.

Ne ĝenas lin rifokaskado,

rigardas nur supren al ŝi!

Ŝipisto ŝipeton gvidas,

lin kaptas ve’ de ekzalt’.

Li ja la rifojn

ne vidas’, li vidas nur

supren sen halt’.

In cymba navitam mille

Angores feri

tenent, Non videt

scopulos ille,

Ocli non si sursum vident.

The doomed in his drifting shallop, Is tranced with the sad sweet tone, He sees not the yawing breakers, He sees but the maid alone:

…  …  …  …  …  …

3/4

I believe the tur-

bulent waves Swallow the last

shipper and boat;

She with her sin-

ging craves All to visit her

magic moat.

Mi kredas, ke dronos finfine

Ŝipisto kun

sia boat’, Kaj tion

kaŭzis feine

La Loreleja kantad’.

Ĝis tiras kun si al Rejnfundo

la ondoj lin kun boat’.

Nun kuŝas li en la profundo

pro Loreleja kantad’.

Mi kredas, ke ondoj tiras la ŝipon funden de l’ Rejn’; kaj tio de l’ kant’ eliras de Lorelajsiren’.

Opinor undas devorare Nautam

cum navicula, Effecit solo canendo Lurleia id dea.

The pitiless billwos engulf him!- So perish sailor and bark; And this, with her baleful singing, Is the Lorelei’s gruesome work.

…  …  …  …  …  …

4/4

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en la Anglan de L. W. Garnham.

Arg-2-14 (2003-10-11 23:04:57)

L.W. Garnham, Bachelor of Arts, LEGENDS OF THE RHINE; mentioned in: A Tramp Abroad. Vol 1-2. Leibzig: Tauchnitz, 1880 Band I, Mark Twain 1880 Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Leopold Elb (†1912-08.04).

Arg-2-71 (2005-02-03 19:06:30)

La traduko troviĝas sur paĝo 84 de la lernolibro �Post la kurso“ de Wilhelm kaj Hans Wingen, eldonita de Ludwig Pickel en Nurembergo (Nürnberg), Germanio.

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-2-1115 (2010-09-15 12:51:51)

Tiu ĉi poemtraduko aperis en la kantkolekto “Mia kantaro I”, eldonita de Josef Schiffer (Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio, tel. 0049(0)7721-58991; faks. 0049(0)7721-508891, ret-adreso: Josef. Schiffer@ t-online. de ), n-ro 30. Krome ĝi aperis en la informilo “Fervoja Esperantisto” de Germana Ferjojista Esperanto-Asocio, n-ro 3/2010, sur paĝo3.

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Hans-Georg Kaiser (Cezar, ∗1954-05-21).

Arg-2-564 (2005-02-03 19:18:09)

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en la Latinan de N. N. 01.

Arg-2-179 (2010-02-11 14:00:52)

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en la Anglan de Mark Twain.

Arg-2-11 (2003-10-13 04:42:59)

A Tramp Abroad. Vol 1-2. Leibzig: Tauchnitz, 1880 Band I, Mark Twain 1880 (rf. http: // www. loreley. com/ loreley/ marctwai. htm )