1/3

Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine,

Lurleia  [Ne scias mi, kio oka- zis] Lorelej’  Lorelay  Lorelej

tradukita de N. N. 01 tradukita de Paul Gottfried Christaller tradukita de Leopold Elb tradukita de Hans-Georg Kaiser tradukita de Ludwig Lazarus Zamenhof

El la “Libro de la kantoj”, parto “La Reveno”.

Tiu traduko estas poste iom modifita de aliuloj, ne estas la origina tradukversio de Leopold Elb.

Ignoro, quid id

sibi velit, Tristissimus cur

sim, Antiqui aevi fa-

bellam Cur saepe volve-

rim.

Ne scias mi, kio

okazis al mia tristema

kor’: Antikva legendo

min kaptis, ne cedas el mia

memor’.

Ne scias mi, kial

mi estas Malgaja en la

kor’. Antikva fabelo

restas Por ĉiam en mia

memor’.

Min kaptas mal-

gaj’ en la koro, pro kio tia trist’? Fabel’ el antikva

foro ne lasas de mi kun

persist’.

Ne scias mi, kial

subita malgaj’ en la koro

naskiĝis; el tempo jam en-

terigita legendo al mi re-

viviĝis.

Vesperascit et

frigescit, Et Rhenus leni-

ter it, Cacumen mon-

tis lucescit, Dum Phoebus

occidit.

La Rejno fluadas

trankvile murmuras kiel

mister’, la supron

ŝtonegan orumas

sunbriloj de la vesper’.

Vespero jam ek-

malheliĝas, Fluadas la Rejn’

en trankvil’, La supro de

l’ monto lumiĝas

En vespersuna bril’.

Aere fridetas,

trankvilas, malhelas jam la

Rejn’. La monto surpin-

te brilas vespere en rava

scen’.

Jam malvarmetiĝas l’ aero,

la Rejno mallaŭte

babilas, per oro de l’sun’

en vespero la supro de l’

monto rebrilas.

…  …  …  …  …

2/3

Sedet in summo

montis Virgo pulcherri-

ma, Auro nitet gem-

ma frontis, Se pectit aurico-

ma.

Plej bela virgino jen sidas mirinda sur la montet’ kaj ŝia oraĵo radi-

as, ^{4} ŝi logas kiel magnet’.

Belega knabino jen tronas Kun ora juvelar’, La belan vizaĝon kronas Mirinde la ora harar’.

Tre ĉarma feino sidas,

jen supre por ad-

or’; la ora ornamo ri-

das; ŝi kombas harojn el or’.

Plej belan knabinon mi vidas: en ora ornamo brilante, sur supro de l’ monto ŝi sidas,

la harojn mistere kombante.

Aureolo pectine

pectit, Carmen canens

procul, Mirandum

id habet modum

Nec non virilem simul.

Ŝi kombas la oran hararon abundan per ora kombil’, kantante misteran lidon,

5

ravantan kiel sunbril’.

Ŝi uzas kombilon el oro Kaj dume kantas

ŝi. Mirige tuŝas al

koro Sorĉiga la melo-

di’.

Ŝi kombas per ora kombilo kaj kantas kun pa-

si’; mirigas min la el-

brilo kaj forto de l’ me-

lodi’.

La oran kombilon ŝi movas kaj kantas tra l’ pura aero, kaj forto mirinda sin trovas en tiu ĉi kant’ de l’vespero.

In cymba navit-

am mille Angores feri

tenent, Non videt sco-

pulos ille, Ocli non si sur-

sum vident.

Ŝipisto en sia ŝipeto kaptiĝas per stranga dolor’,

la rifon li tute ignoras. atentas nur ŝin kun fervor’.

Kaj sopiregon eksentas Ŝipisto dum sia vetur’; Rifaron li ne priatentas, Al monto rigardas li nur.

Ŝipisto ŝipeton gvidas, lin kaptas ve’ de ekzalt’. Li ja la rifojn ne vidas’, li vidas nur supren sen halt’.

Ŝipet’ iras sur la rivero, ŝipisto ektremis de l’ kanto, kaj blinda por ĉiu danĝero rigardas li al la kantanto.

Opinor undas

devorare Nautam cum

navicula, Effecit solo ca-

nendo Lurleia id dea.

Mi kredas: la ondoj englutas ^{6} ŝipiston, ŝipeton je l’ fin’, kaj kulpa pri tio nur estas kantado de la vi-

rin’.

Mi kredas, ke dronos finfine Ŝipisto kun sia boat’, Kaj tion kaŭzis

feine La Loreleja kan-

tad’.

Mi kredas, ke ondoj tiras la ŝipon funden de l’ Rejn’; kaj tio de l’ kant’

eliras de Lorelaj-siren’.

Ha, baldaŭ ŝipisto la bela perdiĝis sub l’ akvoturnado; ĝin Lorelej’ faris kruela, per sia mirinda kantado.

…  …  …  …  …

4En la sube menciita kajero, el kiu mi, Manfred Retzlaff, kopiis tiun ĉi esperantigon, la linio tekstas: “kaj sia oraĵo radias”, kun “sia” anstataŭ “ŝia”’. Tio ŝajne estas aŭ pres-eraro aŭ gramatika eraro de la tradukinto.

5En la origina versio troviĝas tie ĉi la vorto “liedon”, kio estas aŭ pres-eraro aŭ neologismo inventita de la tradukinto Paul Christaller.

6Mi, Manfred Retzlaff, enmetis la duoblan punkton post la vorto “kredas”. Ĝi mankas en la origina traduko de Paul Christaller.

3/3

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en la Latinan de N. N. 01.

Arg-2-179 (2010-02-11 14:00:52)

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Paul Gottfried Christaller (∗1860-08-21 – †1950-12-31).

Arg-2-1116 (2010-09-13 10:03:39)

Mi, Manfred Retzlaff, kopiis tiun ĉi tradukon el la libreto “H. Heine - Libro de Kantoj”, eldonita en 1911 de la “Esperanto-Propaganda Instituto” (Leipzig, Kaiser-Wilhelm-Str.15), 2a eldono. [Sur la frontpaĝo de la kajero estas malsupre indikita ankaŭ: Eldonejo Rothermel, Friedrichswerth (Thüringen) kaj supre: Popola Biblioteko Esperantista n-ro 2.] Die deutsche Urfassung von Heinrich Heine siehe: “Buch der Lieder”, Abscbnitt “Die Heimkehr”.

- Informoj pri la tradukinto Paul Christaller troviĝas en la vikipedia retejo http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Paul_ Gottfried_ Christaller , kun foto de li.

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Leopold Elb (†1912-08.04).

Arg-2-71 (2005-02-03 19:06:30)

La traduko troviĝas sur paĝo 84 de la lernolibro �Post la kurso“ de Wilhelm kaj Hans Wingen, eldonita de Ludwig Pickel en Nurembergo (Nürnberg), Germanio.

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Hans-Georg Kaiser (Cezar, ∗1954-05-21).

Arg-2-564 (2005-02-03 19:18:09)

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Ludwig Lazarus Zamenhof (Ludoviko Lazaro Zamenhofo, ∗1859-12-15 – †1917-04-14).

Arg-2-565 (2009-10-30 16:15:09)

Tiun ĉi tradukversion mi prenis el retejo http: // www. esperanto. mv. ru/ Kolekto/ Lorelej. html .