1/4

Heinrich Heine,  Heinrich Heine,  Heinrich Heine,  Heinrich Heine,  Heinrich Heine,  Heinrich Heine,

Lurleia Lorelej’ Lorelejo Lorelay Lorelej [Ne scias mi, kio okazis]

tradukita de N. N. 01 tradukita de Leopold Elb tradukita de Joachim Gießner tradukita de Hans-Georg Kaiser tradukita de Ludwig Lazarus Zamenhof tradukita de Paul Gottfried Christaller

Tiu traduko estas poste iom modifita de aliuloj, ne estas la origina traduk-versio de Leopold Elb.

El la “Libro de la kantoj”, parto “La Reveno”.

Ignoro, quid id sibi ve-

lit, Tristissimus cur sim, Antiqui aevi fabellam Cur saepe volverim.

Ne scias mi, kial mi

estas Malgaja en la kor’. Antikva fabelo restas Por ĉiam en mia me-

mor’.

Malgajon mi sentas en

koro, sed kial tia tim’? Legendo el pratempa fo-

ro Vagadas tra mia anim’.

Min kaptas malgaj’ en

la koro, pro kio tia trist’? Fabel’ el antikva foro ne lasas de mi kun per-

sist’.

Ne scias mi, kial subita malgaj’ en la koro na-

skiĝis; el tempo jam enterigita legendo al mi reviviĝis.

Ne scias mi, kio okazis al mia tristema kor’: Antikva legendo min

kaptis, ne cedas el mia memor’.

Vesperascit et friges-

cit, Et Rhenus leniter it, Cacumen montis luce-

scit, Dum Phoebus occidit.

Vespero jam ekmalhe-

liĝas, Fluadas la Rejn’ en

trankvil’, La supro de l’ monto

lumiĝas En vespersuna bril’.

Jam fluas la Rejn’ en

malhelo, kaj malvarmetas l’ aer’. Sed brilas la mont’ en

orbelo pro suna lum’ de l’ ves-

per’.

Aere fridetas, trankvi-

las, malhelas jam la Rejn’. La monto surpinte bri-

las vespere en rava scen’.

Jam malvarmetiĝas l’

aero, la Rejno mallaŭte babi-

las, per oro de l’sun’ en ves-

pero la supro de l’ monto re-

brilas.

La Rejno fluadas trank-

vile murmuras kiel mister’, la supron ŝtonegan oru-

mas sunbriloj de la vesper’.

…  …  …  …  …  …

2/4

Sedet in summo mon-

tis Virgo pulcherrima, Auro nitet gemma

frontis, Se pectit auricoma.

Belega knabino jen tro-

nas Kun ora juvelar’, La belan vizaĝon kro-

nas Mirinde la ora harar’.

Jen supre kabino provo-

kas per ora juvelar’, kaj ŝia beleco allogas kaj ŝia ora harar’.

Tre ĉarma feino sidas, jen supre por ador’; la ora ornamo ridas; ŝi kombas harojn el or’.

Plej belan knabinon mi

vidas: en ora ornamo brilante, sur supro de l’ monto ŝi

sidas, la harojn mistere kom-

bante.

Plej bela virgino jen si-

das mirinda sur la montet’ kaj ŝia oraĵo radias, ^{4} ŝi logas kiel magnet’.

Aureolo pectine pec-

tit, Carmen canens pro-

cul, Mirandum id habet

modum Nec non virilem simul.

Ŝi uzas kombilon el oro Kaj dume kantas ŝi. Mirige tuŝas al koro Sorĉiga la melodi’.

Ŝi kombas ĝin, kantas

sorĉige, sirene kantas ŝi per neimagebla, mirige potenca melodi’.

Ŝi kombas per ora kom-

bilo kaj kantas kun pasi’; mirigas min la elbrilo kaj forto de l’ melodi’.

La oran kombilon ŝi

movas kaj kantas tra l’ pura

aero, kaj forto mirinda sin

trovas en tiu ĉi kant’ de

l’vespero.

Ŝi kombas la oran hara-

ron abundan per ora kom-

bil’, kantante misteran li-

don, ^{5} ravantan kiel sunbril’.

In cymba navitam

mille Angores feri tenent, Non videt scopulos il-

le, Ocli non si sursum vi-

dent.

Kaj sopiregon eksentas Ŝipisto dum sia vetur’; Rifaron li ne priaten-

tas, Al monto rigardas li

nur.

Ŝipiston en eta boato Turmentas koremoci’. Ne ĝenas lin rifo-

kaskado, rigardas nur supren al

ŝi!

Ŝipisto ŝipeton gvidas, lin kaptas ve’ de ekzalt’. Li ja la rifojn ne vidas’, li vidas nur supren sen

halt’.

Ŝipet’ iras sur la rivero, ŝipisto ektremis de l’

kanto, kaj blinda por ĉiu

danĝero rigardas li al la kantan-

to.

Ŝipisto en sia ŝipeto kaptiĝas per stranga do-

lor’, la rifon li tute ignoras. atentas nur ŝin kun fer-

vor’.

…  …  …  …  …  …

4En la sube menciita kajero, el kiu mi, Manfred Retzlaff, kopiis tiun ĉi esperantigon, la linio tekstas: “kaj sia oraĵo radias”, kun “sia” anstataŭ “ŝia”’. Tio ŝajne estas aŭ pres-eraro aŭ gramatika eraro de la tradukinto.

5En la origina versio troviĝas tie ĉi la vorto “liedon”, kio estas aŭ pres-eraro aŭ neologismo inventita de la tradukinto Paul Christaller.

3/4

Opinor undas devora-

re Nautam cum navicu-

la, Effecit solo canendo Lurleia id dea.

Mi kredas, ke dronos

finfine Ŝipisto kun sia boat’, Kaj tion kaŭzis feine La Loreleja kantad’.

Ĝis tiras kun si al Rejn-

fundo la ondoj lin kun boat’. Nun kuŝas li en la pro-

fundo pro Loreleja kantad’.

Mi kredas, ke ondoj ti-

ras la ŝipon funden de l’ Re-

jn’; kaj tio de l’ kant’ eliras de Lorelaj-siren’.

Ha, baldaŭ ŝipisto la

bela perdiĝis sub l’ akvotur-

nado; ĝin Lorelej’ faris kruela, per sia mirinda kanta-

do.

Mi kredas: la ondoj

englutas ^{6} ŝipiston, ŝipeton je l’

fin’, kaj kulpa pri tio nur

estas kantado de la virin’.

…  …  …  …  …  …

6Mi, Manfred Retzlaff, enmetis la duoblan punkton post la vorto “kredas”. Ĝi mankas en la origina traduko de Paul Christaller.

4/4

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en la Latinan de N. N. 01.

Arg-2-179 (2010-02-11 14:00:52)

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Leopold Elb (†1912-08.04).

Arg-2-71 (2005-02-03 19:06:30)

La traduko troviĝas sur paĝo 84 de la lernolibro �Post la kurso“ de Wilhelm kaj Hans Wingen, eldonita de Ludwig Pickel en Nurembergo (Nürnberg), Germanio.

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-2-1115 (2010-09-15 12:51:51)

Tiu ĉi poem-traduko aperis en la kant-kolekto “Mia kantaro I”, eldonita de Josef Schiffer (Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio, tel. 0049(0)7721-58991; faks. 0049(0)7721-508891, ret-adreso: Josef. Schiffer@ t-online. de ), n-ro 30. Krome ĝi aperis en la informilo “Fervoja Esperantisto” de Germana Ferjojista Esperanto-Asocio, n-ro 3/2010, sur paĝo3.

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Hans-Georg Kaiser (Cezar, ∗1954-05-21).

Arg-2-564 (2005-02-03 19:18:09)

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Ludwig Lazarus Zamenhof (Ludoviko Lazaro Zamenhofo, ∗1859-12-15 – †1917-04-14).

Arg-2-565 (2009-10-30 16:15:09)

Tiun ĉi tradukversion mi prenis el retejo http: // www. esperanto. mv. ru/ Kolekto/ Lorelej. html .

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Paul Gottfried Christaller (∗1860-08-21 – †1950-12-31).

Arg-2-1116 (2010-09-13 10:03:39)

Mi, Manfred Retzlaff, kopiis tiun ĉi tradukon el la libreto “H. Heine - Libro de Kantoj”, eldonita en 1911 de la “Esperanto-Propaganda Instituto” (Leipzig, Kaiser-Wilhelm-Str.15), 2a eldono. [Sur la frontpaĝo de la kajero estas malsupre indikita ankaŭ: Eldonejo Rothermel, Friedrichswerth (Thüringen) kaj supre: Popola Biblioteko Esperantista n-ro 2.] Die deutsche Urfassung von Heinrich Heine siehe: “Buch der Lieder”, Abscbnitt “Die Heimkehr”. - Informoj pri la tradukinto Paul Christaller troviĝas en la vikipedia retejo http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Paul_Gottfried_ Christaller , kun foto de li.

http://www.poezio.net/version?poem-id=2&version-id=179,71,1115,564,565,1116