1/3

Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine,

Heinrich Heine,

Die Lorelei Lorelej  Lurleia Lorelay  Lorelejo

tradukita de Ludwig Lazarus Zamenhof tradukita de N. N. 01 tradukita de Hans-Georg Kaiser tradukita de Joachim Gießner

Ich weiß nicht, was

soll es bedeuten, daß ich so traurig

bin; ein Märchen aus al-

ten Zeiten, das kommt mir nicht

aus dem Sinn.

Ne scias mi, kial

subita malgaj’ en la ko-

ro naskiĝis; el tempo jam en-

terigita legendo al mi re-

viviĝis.

Ignoro, quid id

sibi velit, Tristissimus cur

sim, Antiqui aevi fa-

bellam Cur saepe vol-

verim.

Min kaptas malgaj’ en la koro,

pro kio tia trist’? Fabel’ el antikva

foro ne lasas de mi

kun persist’.

Malgajon mi sentas en koro, sed kial tia tim’? Legendo el pratempa foro Vagadas tra mia anim’.

Die Luft ist kühl

und es dunkelt, und ruhig fließt der

Rhein; der Gipfel des Ber-

ges funkelt im Abendsonnen-

schein.

Jam malvarme-

tiĝas l’ aero, la Rejno mal-

laŭte babilas, per oro de l’sun’

en vespero la supro de l’

monto rebrilas.

Vesperascit et

frigescit, Et Rhenus leni-

ter it, Cacumen mon-

tis lucescit, Dum Phoebus

occidit.

Aere fridetas,

trankvilas, malhelas jam la

Rejn’. La monto surpin-

te brilas vespere en rava

scen’.

Jam fluas la Rejn’ en malhelo,

kaj malvarmetas l’ aer’. Sed brilas la mont’ en orbelo pro suna lum’ de l’ vesper’.

Die schönste Jung-

frau sitzet dort oben wunder-

bar, ihr goldnes Ge-

schmeide blitzet, sie kämmt ihr golde-

nes Haar.

Plej belan knabi-

non mi vidas: en ora ornamo

brilante, sur supro de l’

monto ŝi sidas,

la harojn mistere kombante.

Sedet in summo

montis Virgo pulcher-

rima, Auro nitet gem-

ma frontis, Se pectit auri-

coma.

Tre ĉarma feino

sidas, jen supre por ad-

or’; la ora ornamo ri-

das; ŝi kombas harojn

el or’.

Jen supre kabino provokas per ora juvelar’, kaj ŝia beleco allogas kaj ŝia ora ha-

rar’.

Sie kämmt es mit goldenem Kamme,

und singt ein Lied

dabei; das hat eine wunder-

same, gewaltige Melodei.

La oran kombi-

lon ŝi movas kaj kantas tra l’

pura aero, kaj forto mirinda

sin trovas en tiu ĉi kant’ de

l’vespero.

Aureolo pectine

pectit, Carmen canens

procul, Mirandum

id habet modum

Nec non virilem simul.

Ŝi kombas per

ora kombilo kaj kantas kun

pasi’; mirigas min la el-

brilo kaj forto de l’

melodi’.

Ŝi kombas ĝin, kantas sorĉige, sirene kantas ŝi per neimagebla, mirige potenca melodi’.

…  …  …  …  …

2/3

Den Schiffer im klei-

nen Schiffe ergreift es mit wil-

dem Weh; er schaut nicht die

Felsenriffe, er schaut nur hinauf

in die Höh.

Ŝipet’ iras sur la rivero, ŝipisto ektremis de l’ kanto, kaj blinda por ĉiu danĝero rigardas li al la kantanto.

In cymba navitam mille Angores feri tenent, Non videt scopulos ille, Ocli non si sursum vident.

Ŝipisto ŝipeton gvidas, lin kaptas ve’ de ekzalt’. Li ja la rifojn ne vidas’, li vidas nur supren sen halt’.

Ŝipiston en eta boato Turmentas koremoci’. Ne ĝenas lin rifokaskado, rigardas nur supren al ŝi!

Ich glaube, die Wel-

len verschlingen am Ende Schiffer

und Kahn; und das hat mit ih-

rem Singen die Lorelei getan.

Ha, baldaŭ ŝipisto la bela

perdiĝis sub l’ akvoturnado; ĝin Lorelej’ faris kruela, per sia mirinda kantado.

Opinor undas devorare Nautam cum navicula, Effecit solo canendo Lurleia id dea.

Mi kredas, ke ondoj tiras la ŝipon funden de l’ Rejn’; kaj tio de l’ kant’ eliras de Lorelaj-siren’.

Ĝis tiras kun si al Rejn-fundo la ondoj lin kun boat’. Nun kuŝas li en la profundo pro Loreleja kan-

tad’.

…  …  …  …  …

3/3

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17), publikigita 1823.

Arg-2-2 (2014-04-23 18:09:02)

Aus dem Werk “Buch der Lieder”, Kapitel “Die Heimkehr”, Abschnitt II. Siehe auch ein http: // gutenberg. spiegel. de unter: http: // gutenberg. spiegel. de/ ?id= 5&x d= 1131&kapitel= 12&cHash= eb14eca2272# gb_found . Vidu ankaŭ: http: // www. gedichte. vu/ ?die_ lorelei. html . La melodion verkis la komponisto Friedrich Silcher. Vidu la retejon http: // www. lieder-archiv. de/ die_ lorelei-notenblatt_ 300493. html .

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Ludwig Lazarus Zamenhof (Ludoviko Lazaro Zamenhofo, ∗1859-12-15 – †1917-04-14).

Arg-2-565 (2009-10-30 16:15:09)

Tiun ĉi tradukversion mi prenis el retejo http: // www. esperanto. mv. ru/ Kolekto/ Lorelej. html .

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en la Latinan de N. N. 01.

Arg-2-179 (2010-02-11 14:00:52)

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Hans-Georg Kaiser (Cezar, ∗1954-05-21).

Arg-2-564 (2005-02-03 19:18:09)

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-2-1115 (2010-09-15 12:51:51)

Tiu ĉi poemtraduko aperis en la kant-kolekto “Mia kantaro I”, eldonita de Josef Schiffer (Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio, tel. 0049(0)7721-58991; faks. 0049(0)7721-508891, retadreso: Josef. Schiffer@ t-online. de ), n-ro 30. Krome ĝi aperis en la informilo “Fervoja Esperantisto” de Germana Ferjojista Esperanto-Asocio, n-ro 3/2010, sur paĝo3.