1/2

Heinrich Heine,  Heinrich Heine,  Heinrich Heine,
Lorelej  Lorelejo  Die Lorelei

tradukita de Ludwig Lazarus Zamenhof

tradukita  de  Joachim

Gießner

Ne scias mi, kial subita malgaj’ en la koro naskiĝis; el tempo jam enterigita legendo al mi reviviĝis.

Malgajon mi sentas en koro, sed kial tia tim’? Legendo el pratempa foro Vagadas tra mia anim’.

Ich weiß nicht, was soll es bedeu-

ten, daß ich so traurig bin; ein Märchen aus alten Zeiten, das kommt mir nicht aus dem Sinn.

Jam malvarmetiĝas l’ aero, la Rejno mallaŭte babilas, per oro de l’sun’ en vespero la supro de l’ monto rebrilas.

Jam fluas la Rejn’ en malhe-

lo, kaj malvarmetas l’ aer’. Sed brilas la mont’ en orbelo pro suna lum’ de l’ vesper’.

Die Luft ist kühl und es dunkelt, und ruhig fließt der Rhein; der Gipfel des Berges funkelt im Abendsonnenschein.

Plej belan knabinon mi vi-

das: en ora ornamo brilante, sur supro de l’ monto ŝi si-

das, la harojn mistere kombante.

Jen supre kabino provokas per ora juvelar’, kaj ŝia beleco allogas kaj ŝia ora harar’.

Die schönste Jungfrau sitzet

dort oben wunderbar,

ihr goldnes Geschmeide blitzet, sie kämmt ihr goldenes Haar.

La oran kombilon ŝi movas kaj kantas tra l’ pura aero, kaj forto mirinda sin trovas en tiu ĉi kant’ de l’vespero.

Ŝi kombas ĝin, kantas

sorĉige, sirene kantas ŝi per neimagebla, mirige potenca melodi’.

Sie kämmt es mit goldenem Kam-

me, und singt ein Lied dabei; das hat eine wundersame, gewaltige Melodei.

Ŝipet’ iras sur la rivero, ŝipisto ektremis de l’ kanto, kaj blinda por ĉiu danĝero rigardas li al la kantanto.

Ŝipiston en eta boato Turmentas koremoci’. Ne ĝenas lin rifo-kaskado, rigardas nur supren al ŝi!

Den Schiffer im kleinen Schiffe ergreift es mit wildem Weh; er schaut nicht die Felsenriffe, er schaut nur hinauf in die Höh.

Ha, baldaŭ ŝipisto la bela perdiĝis sub l’ akvoturnado; ĝin Lorelej’ faris kruela, per sia mirinda kantado.

Ĝis tiras kun si al Rejn-fundo la ondoj lin kun boat’. Nun kuŝas li en la profundo pro Loreleja kantad’.

Ich glaube, die Wellen verschlingen am Ende Schiffer und Kahn; und das hat mit ihrem Singen die Lorelei getan.

…  …  …

2/2

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Ludwig Lazarus Zamenhof (Ludoviko Lazaro Zamenhofo, ∗1859-12-15 – †1917-04-14).

Arg-2-565 (2009-10-30 16:15:09)

Tiun  ĉi  tradukversi-

on mi prenis el retejo http: // www. esperanto. mv. ru/ Kolekto/ Lorelej. html .

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-2-1115 (2010-09-15 12:51:51)

Tiu ĉi poem-traduko aperis en la kant-kolekto “Mia kantaro I”, eldonita de Josef Schiffer (Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio, tel. 0049(0)7721-58991; faks. 0049(0)7721-508891, ret-adreso: Josef. Schiffer@ t-online. de ), n-ro 30. Krome ĝi aperis en la informilo “Fervoja Esperantisto” de Germana Ferjojista Esperanto-Asocio, n-ro 3/2010, sur paĝo3.

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17), publikigita 1823.

Arg-2-2 (2014-04-23 18:09:02)

Aus dem Werk “Buch der Lieder”, Kapitel “Die Heimkehr”, Abschnitt II. Siehe auch ein http: // gutenberg. spiegel. de unter: http: // gutenberg. spiegel. de/ ?id= 5&x d= 1131&kapitel= 12&cHash= eb14eca2272# gb_found . Vidu ankaŭ: http: // www. gedichte. vu/ ?die_lorelei. html . La melodion verkis la komponisto Friedrich Silcher. Vidu la retejon http: // www. lieder-archiv. de/ die_lorelei-notenblatt_300493. html .

http://www.poezio.net/version?poem-id=2&version-id=565,1115,2