1/5

Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine,  Heinrich Heine, Heinrich Heine,  Heinrich Heine,

Lorelej Lorelay Lorelejo Die Lo- relei Lurleia The Lo- relei The Lo- relei
tradukita de Ludwig Lazarus Zamenhof tradukita de Hans- Georg Kaiser tradukita de Joa- chim Gießner  tradukita de N. N. 01 tradukita de L. W. Garnham tradukita de Mark Twain

An ancient legend of the Rhine

Ne scias mi, kial subita

malgaj’ en la koro naskiĝis;

el tempo jam enterigita

legendo al mi reviviĝis.

Min kaptas malgaj’ en la koro, pro kio tia trist’? Fabel’ el antikva foro ne lasas de mi kun persist’.

Malgajon mi sentas en koro, sed kial tia tim’? Legendo

el pratempa foro Vagadas

tra mia anim’.

Ich weiß nicht, was soll es bedeuten, daß ich so traurig bin; ein Märchen aus alten Zeiten, das kommt mir nicht aus dem Sinn.

Ignoro, quid id sibi velit, Tristissimus cur sim, Antiqui aevi fabellam Cur saepe volverim.

I do not know what it signifies. That I am so sorrowful? A fable of old Times so terrifies, Leaves my heart so thoughtful.

I cannot divine what it meaneth, This haunting nameless pain: A tale of the bygone ages Keeps brooding through my brain:

…  …  …  …  …  …  …

2/5

Jam malvarmetiĝas l’ aero,

la Rejno mallaŭte babilas,

per oro de l’sun’ en vespero

la supro de l’ monto rebrilas.

Aere fridetas, trankvilas, malhelas

jam la Rejn’. La monto surpinte brilas vespere en rava scen’.

Jam fluas la Rejn’ en malhelo, kaj malvarmetas l’ aer’. Sed brilas la mont’ en orbelo pro suna lum’ de l’ vesper’.

Die Luft ist kühl und es dunkelt, und ruhig fließt der Rhein; der Gipfel des Berges funkelt im Abendsonnenschein.

Vesperascit et frigescit,

Et Rhenus leniter it, Cacumen montis lucescit, Dum

Phoebus occidit.

The air is cool and it darkens, And calmly flows the Rhine; The summit of the mountain hearkens In evening sunshine line.

The faint air cools in the gloaming, And peaceful flows the Rhine, The thirsty summits are drinking The sunset’s flooding wine;

Plej belan knabinon mi vidas:

en ora ornamo brilante,

sur supro de l’ monto ŝi sidas,

la harojn mistere kombante.

Tre ĉarma feino sidas, jen supre por ador’; la ora ornamo ridas; ŝi kombas harojn el or’.

Jen supre kabino provokas per ora juvelar’, kaj ŝia beleco allogas kaj ŝia ora harar’.

Die schönste Jungfrau sitzet dort oben wunderbar, ihr goldnes Geschmeide blitzet, sie kämmt ihr goldenes Haar.

Sedet in summo montis Virgo pulcherrima, Auro

nitet gemma frontis, Se pectit auricoma.

The most beautiful Maiden entrances Above wonderfully there, Her beautiful golden attire glances, She combs her golden hair.

The loveliest maiden is sitting

Highthroned in yon blue air, Her golden jewels are shining, She combs her golden hair;

…  …  …  …  …  …  …

3/5

La oran kombilon ŝi movas

kaj kantas tra l’ pura aero,

kaj forto mirinda sin trovas

en tiu ĉi kant’ de l’vespero.

Ŝi kombas per ora kombilo

kaj kantas kun pasi’;

mirigas min la elbrilo

kaj forto de l’ melodi’.

Ŝi kombas ĝin, kantas sorĉige,

sirene kan-

tas ŝi per neima-

gebla, mirige

potenca melodi’.

Sie kämmt es mit goldenem Kamme,

und singt ein Lied dabei;

das hat eine wundersame,

gewaltige Melodei.

Aureolo pectine pectit,

Carmen canens procul,

Mirandum id habet modum

Nec non virilem simul.

With golden comb so lustrous, And thereby a song sings, It has a tone so wondrous, That powerful melody rings.

She combs with comb that is golden, And sings a weird refrain That steeps in a deadly enchantment The listener’s ravished brain:

Ŝipet’ iras sur la rivero,

ŝipisto ektremis de l’ kanto,

kaj blinda por ĉiu danĝero

rigardas li al la kantanto.

Ŝipisto ŝipeton gvidas,

lin kaptas ve’ de ekzalt’.

Li ja la rifojn ne vidas’,

li vidas nur supren sen halt’.

Ŝipiston en eta boato

Turmentas koremoci’.

Ne ĝenas lin rifokaskado,

rigardas nur supren al ŝi!

Den Schiffer im kleinen Schiffe

ergreift es mit wildem Weh;

er schaut nicht die Felsenriffe,

er schaut nur hinauf in die Höh.

In cymba navitam mille

Angores feri tenent,

Non videt scopulos ille,

Ocli non si sursum vident.

The shipper in the little ship It effects with woe sad might; He does not see the rocky slip, He only regards dreaded height.

The doomed in his drifting shallop, Is tranced with the sad sweet tone, He sees not the yawing breakers, He sees but the maid alone:

…  …  …  …  …  …  …

4/5

Ha, baldaŭ ŝipisto la bela

perdiĝis sub l’ akvoturnado;

ĝin Lorelej’ faris kruela,

per sia mirinda kantado.

Mi kredas, ke ondoj tiras la ŝipon funden de l’ Rejn’; kaj tio de l’ kant’ eliras de Lorelajsiren’.

Ĝis tiras kun si al Rejnfundo la ondoj lin kun boat’. Nun kuŝas li en la profundo pro Loreleja kantad’.

Ich glaube, die Wellen verschlingen am Ende Schiffer und Kahn; und das hat mit ihrem Singen die Lorelei getan.

Opinor undas devorare Nautam cum navicula, Effecit solo canendo Lurleia id dea.

I believe the turbulent waves Swallow the last shipper and boat; She with her singing craves All to visit her magic moat.

The pitiless billwos engulf him!- So perish sailor and bark; And this, with her baleful singing, Is the Lorelei’s gruesome work.

…  …  …  …  …  …  …

5/5

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Ludwig Lazarus Zamenhof (Ludoviko Lazaro Zamenhofo, ∗1859-12-15 – †1917-04-14).

Arg-2-565 (2009-10-30 16:15:09)

Tiun ĉi tradukversion mi prenis el retejo http: // www. esperanto. mv. ru/ Kolekto/ Lorelej. html .

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Hans-Georg Kaiser (Cezar, ∗1954-05-21).

Arg-2-564 (2005-02-03 19:18:09)

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-2-1115 (2010-09-15 12:51:51)

Tiu ĉi poemtraduko aperis en la kantkolekto “Mia kantaro I”, eldonita de Josef Schiffer (Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio, tel. 0049(0)7721-58991; faks. 0049(0)7721-508891, ret-adreso: Josef. Schiffer@ t-online. de ), n-ro

30. Krome ĝi aperis en la informilo “Fervoja Esperantisto” de Germana Ferjojista Esperanto-Asocio, nro 3/2010, sur paĝo3.

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17), publikigita 1823.

Arg-2-2 (2014-04-23 18:09:02)

Aus dem Werk “Buch der Lieder”, Kapitel “Die Heimkehr”, Abschnitt II. Siehe auch ein http: // gutenberg. spiegel. de unter: http: // gutenberg. spiegel. de/ ?id= 5&x d= 1131&kapitel= 12&cHash= eb14eca2272# gb_found . Vidu ankaŭ: http: // www. gedichte. vu/ ?die_ lorelei. html . La melodion verkis la komponisto Friedrich Silcher. Vidu la retejon http: // www. lieder-archiv. de/ die_ lorelei-notenblatt_ 300493. html .

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-

17) en la Latinan de N. N. 01.

Arg-2-179 (2010-02-11 14:00:52)

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en la Anglan de L. W. Garnham.

Arg-2-14 (2003-10-11 23:04:57)

L.W. Garnham, Bachelor of Arts, LE-GENDS OF THE RHINE; mentioned in: A Tramp Abroad. Vol 1-2. Leibzig: Tauchnitz, 1880 Band I, Mark Twain 1880 Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en la Anglan de Mark Twain.

Arg-2-11 (2003-10-13 04:42:59)

A Tramp Abroad. Vol 1-2. Leibzig: Tauchnitz, 1880 Band I, Mark Twain 1880 (rf. http: // www. loreley. com/ loreley/ marctwai. htm )

http://www.poezio.net/version?poem-id=2&version-id=565,564,1115,2,179,14,11