1/4

Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine, Heinrich Heine,

Lorelej’ Lorelejo Lorelay [Ne scias mi, kio okazis] Lurleia Lorelej

tradukita de Leopold Elb tradukita de Joachim Gießner tradukita de Hans-Georg Kaiser tradukita de Paul Gottfried Christaller tradukita de N. N. 01 tradukita de Ludwig Lazarus Zamenhof

Tiu traduko estas poste iom modifita de aliuloj, ne estas la origina traduk-versio de Leopold Elb.

El la “Libro de la kantoj”, parto “La Reveno”.

Ne scias mi, kial mi estas

Malgaja en la

kor’. Antikva fabe-

lo restas Por ĉiam

en mia memor’.

Malgajon mi sentas en koro, sed kial tia tim’? Legendo el pratempa foro Vagadas tra mia anim’.

Min kaptas malgaj’ en la koro, pro kio tia trist’? Fabel’ el antikva foro ne lasas de mi kun persist’.

Ne scias mi, kio okazis al mia tristema kor’: Antikva legendo min kaptis, ne cedas el mia memor’.

Ignoro, quid id sibi velit, Tristissimus cur sim, Antiqui aevi fabellam Cur saepe volverim.

Ne scias mi, kial subita malgaj’ en la koro naskiĝis; el tempo jam enterigita legendo al mi reviviĝis.

Vespero jam ekmalheliĝas,

Fluadas la Rejn’ en trankvil’,

La supro de l’ monto lumiĝas

En vespersuna bril’.

Jam fluas la Rejn’ en malhelo, kaj malvarmetas l’ aer’. Sed brilas la mont’ en orbelo pro suna lum’ de l’ vesper’.

Aere fridetas, trankvilas, malhelas jam la Rejn’. La monto surpinte brilas vespere en rava scen’.

La Rejno fluadas trankvile murmuras kiel mister’, la supron ŝtonegan orumas sunbriloj de la vesper’.

Vesperascit et frigescit, Et Rhenus leniter it,

Cacumen montis lucescit, Dum Phoebus occidit.

Jam malvarmetiĝas l’ aero, la Rejno mallaŭte babilas, per oro de l’sun’ en vespero la supro de l’ monto rebrilas.

…  …  …  …  …  …

2/4

Belega knabino jen tronas

Kun ora juve-

lar’, La belan vi-

zaĝon kronas

Mirinde la ora harar’.

Jen supre kabino provokas

per ora juve-

lar’, kaj ŝia beleco

allogas kaj ŝia ora ha-

rar’.

Tre ĉarma fei-

no sidas, jen supre por

ador’; la ora ornamo

ridas; ŝi kombas ha-

rojn el or’.

Plej bela virgino jen sidas

mirinda sur la

montet’ kaj ŝia oraĵo

radias, ^{4} ŝi logas kiel

magnet’.

Sedet in summo montis

Virgo pul-

cherrima, Auro nitet

gemma frontis,

Se pectit auricoma.

Plej belan knabinon mi vidas:

en ora ornamo

brilante, sur supro de

l’ monto ŝi sidas,

la harojn mistere kombante.

Ŝi uzas kombilon el oro

Kaj dume

kantas ŝi. Mirige tuŝas

al koro Sorĉiga la me-

lodi’.

Ŝi kombas ĝin, kantas sorĉige,

sirene kantas

ŝi per neimage-

bla, mirige potenca melo-

di’.

Ŝi kombas per ora kombilo

kaj kantas kun

pasi’; mirigas min la

elbrilo kaj forto de l’

melodi’.

Ŝi kombas la oran hararon

abundan per ora kombil’,

kantante misteran lidon, ^{5}

ravantan kiel sunbril’.

Aureolo pectine pectit,

Carmen canens procul,

Mirandum id habet modum

Nec non virilem simul.

La oran kombilon ŝi movas

kaj kantas tra l’ pura aero,

kaj forto mirinda sin trovas

en tiu ĉi kant’ de l’vespero.

Kaj sopiregon

eksentas Ŝipisto dum

sia vetur’; Rifaron li ne

priatentas,

Al monto rigardas li nur.

Ŝipiston en

eta boato Turmentas ko-

remoci’. Ne ĝenas

lin rifokaskado,

rigardas nur supren al ŝi!

Ŝipisto ŝipeton gvidas,

lin kaptas ve’

de ekzalt’. Li ja la rifojn

ne vidas’, li vidas nur

supren sen halt’.

Ŝipisto en sia

ŝipeto kaptiĝas per

stranga dolor’,

la rifon li tute

ignoras. atentas nur

ŝin kun fervor’.

In cymba navitam mille

Angores feri

tenent, Non videt

scopulos ille,

Ocli non si sursum vident.

Ŝipet’ iras sur

la rivero, ŝipisto ektre-

mis de l’ kanto,

kaj blinda por ĉiu danĝero

rigardas li al la kantanto.

…  …  …  …  …  …

4En la sube menciita kajero, el kiu mi, Manfred Retzlaff, kopiis tiun ĉi esperantigon, la linio tekstas: “kaj sia oraĵo radias”, kun “sia” anstataŭ “ŝia”’. Tio ŝajne estas aŭ pres-eraro aŭ gramatika eraro de la tradukinto.

5En la origina versio troviĝas tie ĉi la vorto “liedon”, kio estas aŭ pres-eraro aŭ neologismo inventita de la tradukinto Paul Christaller.

3/4

Mi kredas, ke dronos finfine

Ŝipisto kun

sia boat’, Kaj tion

kaŭzis feine

La Loreleja kantad’.

Ĝis tiras kun si al Rejnfundo

la ondoj lin

kun boat’. Nun kuŝas li

en la profundo

pro Loreleja kantad’.

Mi kredas, ke

ondoj tiras la ŝipon fun-

den de l’ Rejn’;

kaj tio de l’

kant’ eliras de Lorelaj-

siren’.

Mi kredas: la ondoj englutas ^{6}

ŝipiston, ŝipeton je l’ fin’,

kaj kulpa pri tio nur estas

kantado de la virin’.

Opinor undas devorare

Nautam cum

navicula, Effecit solo

canendo Lurleia id

dea.

Ha, baldaŭ ŝipisto la bela

perdiĝis sub l’ akvoturnado;

ĝin Lorelej’ faris kruela,

per sia mirinda kantado.

…  …  …  …  …  …

6Mi, Manfred Retzlaff, enmetis la duoblan punkton post la vorto “kredas”. Ĝi mankas en la origina traduko de Paul Christaller.

4/4

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Leopold Elb (†1912-08.04).

Arg-2-71 (2005-02-03 19:06:30)

La traduko troviĝas sur paĝo 84 de la lernolibro �Post la kurso“ de Wilhelm kaj Hans Wingen, eldonita de Ludwig Pickel en Nurembergo (Nürnberg), Germanio.

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-2-1115 (2010-09-15 12:51:51)

Tiu ĉi poemtraduko aperis en la kantkolekto “Mia kantaro I”, eldonita de Josef Schiffer (Wilstorfstr. 58, D-78050 Villingen-Schwenningen, Germanio, tel. 0049(0)7721-58991; faks. 0049(0)7721-508891, retadreso: Josef. Schiffer@ t-online. de ), n-ro 30. Krome ĝi aperis en la informilo “Fervoja Esperantisto” de Germana Ferjojista Esperanto-Asocio, n-ro 3/2010, sur paĝo3.

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Hans-Georg Kaiser (Cezar, ∗1954-05-21).

Arg-2-564 (2005-02-03 19:18:09)

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Paul Gottfried Christaller (∗1860-08-21 – †1950-12-31).

Arg-2-1116 (2010-09-13 10:03:39)

Mi, Manfred Retzlaff, kopiis tiun ĉi tradukon el la libreto “H. Heine - Libro de Kantoj”, eldonita en 1911 de la “Esperanto-Propaganda Instituto” (Leipzig, Kaiser-Wilhelm-Str.15), 2a eldono. [Sur la frontpaĝo de la kajero estas malsupre indikita ankaŭ: Eldonejo Rothermel, Friedrichswerth (Thüringen) kaj supre: Popola Biblioteko Esperantista n-ro 2.] Die deutsche Urfassung von Heinrich Heine siehe: “Buch der Lieder”, Abscbnitt “Die Heimkehr”. - Informoj pri la tradukinto Paul Christaller troviĝas en la vikipedia retejo http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Paul_ Gottfried_ Christaller , kun foto de li.

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en la Latinan de N. N. 01.

Arg-2-179 (2010-02-11 14:00:52)

Traduko de la Germana poemo “Die Lorelei” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Ludwig Lazarus Zamenhof (Ludoviko Lazaro Zamenhofo, ∗1859-12-15 – †1917-04-14).

Arg-2-565 (2009-10-30 16:15:09)

Tiun ĉi tradukversion mi prenis el retejo http: // www. esperanto. mv. ru/ Kolekto/ Lorelej. html .

http://www.poezio.net/version?poem-id=2&version-id=71,1115,564,1116,179,565