1/1

Reinhard Arfsten,  Reinhard Arfsten,
Lingen  Sopiro

tradukita de Manfred Retzlaff

Harewstinjem san ik gingen wech faan mensken an grat steed, stun üüb’t fial fol faan lingen, feel alian mi an ferleet.

En aŭtun-vesper‘ mi iris for de l‘ homoj ĝis urbfin‘, staris mi sur kamp‘, sopiris, sentis forlasita min.

An do hier ik fögelstemen uun al locht huuch auer mi. Flä jo wech of san’s uun’t kemen? As’t en lingen, dat jo tji?

Mi birdvoĉojn aŭdas ie enaere super mi. Kio ilin tiras tie? Ĉu sopiro estas ĝi?

Hed ik meecht, so mätufläen, bleew mad freemen ik ei heer, toog mä jo troch naacht an gräen tüs tu min leew eilun Feer.

Se mi povus, kun ilia svarm‘ mi flugus tra l‘ aer‘, el fremdujo for al mia kara hejminsulo Fer‘.

Verkinto de tiu ĉi Frisa poemo estas Reinhard Arfsten (∗1897 – †1971).

Arg-323-654 (2005-08-26 11:23:56)

Traduko de la Frisa poemo “Lingen” de Reinhard Arfsten (∗1897 – †1971) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 2000-17-13.

MR-321-1b / Arg-323-655 (2005-08-26 11:26:12)

http://www.poezio.net/version?poem-id=323&version-id=,654,655