1/1

Reinhard Arfsten,  Reinhard Arfsten,
Sopiro  Lingen

tradukita de Manfred Retzlaff

En aŭtun-vesper‘ mi iris for de l‘ homoj ĝis urbfin‘, staris mi sur kamp‘, sopiris, sentis forlasita min.

Harewstinjem san ik gingen

wech faan mensken an grat steed, stun üüb’t fial fol faan lingen, feel alian mi an ferleet.

Mi birdvoĉojn aŭdas ie enaere super mi. Kio ilin tiras tie? Ĉu sopiro estas ĝi?

An do hier ik fögelstemen uun al locht huuch auer mi. Flä jo wech of san’s uun’t kemen? As’t en lingen, dat jo tji?

Se mi povus, kun ilia svarm‘ mi flugus tra l‘ aer‘, el fremdujo for al mia kara hejminsulo Fer‘.

Hed ik meecht, so mätufläen, bleew mad freemen ik ei heer, toog mä jo troch naacht an gräen tüs tu min leew eilun Feer.

Traduko de la Frisa poemo “Lingen” de Reinhard Arfsten (∗1897 – †1971) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 2000-17-13.

MR-321-1b / Arg-323-655 (2005-08-26 11:26:12)

Verkinto de tiu ĉi Frisa poemo estas Reinhard Arfsten (∗1897 – †1971).

Arg-323-654 (2005-08-26 11:23:56)

http://www.poezio.net/version?poem-id=323&version-id=655,654