1/2

Matthias Claudius,

Vespera kanto

tradukita de Manfred Retzlaff

1. La luno nun leviĝis, La steloj eklumiĝis, Subiĝis jam la sun’. Silentas la arbaro Kaj super la kamparo Nebulo blanka kuŝas nun.

2. La mondo ŝajnas kiel Hejmeca ĉambro, tiel Trankvila estas ĝi. Dormante ĉiun penon, Aflikton kaj ĉagrenon Dum nokta hor’ forgesu vi.^{2}

3.) Jen staras ĉe l’ ĉielo Tre eta fora stelo, Sed tamen egas ĝi! Ja estas ofte aĵo Por ni nur ridindaĵo; Ĉar ne videblas ĝi al ni.

4.) Ni homaj fieruloj, Mizeraj ni pekuloj, Malmulton scias ni! Ni faras multajn aĵojn Kaj artajn elpensaĵojn, Sed vana estas tio ĉi.

5.) La Dian savon vidu Ni nur kaj ni ne fidu je vanta iluzi’! Ni malfieraj iĝu, Ni ĝoju kaj piiĝu, Infan-egalaj estu ni!

…

2alia versio:

2.) Aĥ, kiel trankvileca La mondo kaj hejmeca Vespere estas ĝi!

En tiu kalma paco Ekdormu vi pro laco, Forgesu la aflikton vi!

2/2

6.) Finfine vi nin prenu El tiu mond’, ĉagrenu Ni ne pro tio ĉi! Kaj kiam vi nin prenos, Ho faru, ke ni venos En vian regnon, kara Di’!

7.) Gefratoj, enlitiĝu, Trankvile endormiĝu! Noktiĝas ĉie ĉi; Vin gardos nia Dio. Li regas super ĉio. Ĝis morgaŭ nun ripozu vi!

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04) en 1989-09-10.

MR-013-2 / Arg-394-777 (2007-03-26 13:19:45)

Tiu ĉi traduko estas unue publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, numero 6/1984, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, paĝo 15. Enigis ka tekston de la traduko la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen. Mi, Manfred Retzlaff, ŝanĝis en 2007-03-26 nur la duan strofon, kompare al la teksto aperinta en “Esperanto aktuell 6/1984”.

http://www.poezio.net/version?poem-id=394&version-id=777