1/3

Matthias Claudius, Matthias Claudius, Matthias Claudius,

Matthias Claudius,

Vespera kan- to Vespera kanto Abendlied  Vespera kanto

tradukita de Otto Bonte tradukita de Joachim Gießner tradukita de Guido Holz

1. La luno jam leviĝis,

Steletoj ekheliĝis, Ravante homojn

nin; Silentas la arbaro Kaj super la kam-

paro Nebulo pala levas

sin.

1. La luno jam leviĝis, steletoj ekheliĝis, ravante homojn nin. Silentas la arbaro kaj super la kamparo nebulo pala levas sin.

1. Der Mond ist aufgegangen,

Die goldnen Sternlein pran-

gen Am Himmel hell und klar; Der Wald steht schwarz und

schweiget, Und aus den Wiesen steiget Der weisse Nebel wunder-

bar.

1. La luno nun ekhelas,

Steletoj oraj belas En la ĉiela klar’; L’arbaro nigra revas, Kaj el herbejo levas Mirige sin nebula

mar’.

2. Ho, mondo la kvieta,

Kaj kiel ŝajnas eta Krepuska en ko-

vril’; Por ke vi en

ĉambreto Samkiel infaneto Senzorge dormu en

lulil’.

2. Neniu vento blovas,

la mond’ ne plu sin

movas sub paca, klara lun’. Nun petu noktan be-

non, de l’tago la ĉagrenon dormantaj vi forgesu

nun.

Wie ist die Welt so stille Und in der Dämmrung Hülle So traulich und so hold! Als eine stille Kammer, Wo ihr des Tages Jammer Verschlafen und vergessen

sollt.

2. Silenta estas mondo

Kaj en krepuska ron-

do Hejmecas kun favor’! Similas kalman ĉelon, En kiu vi kverelon De l’tago dorme pelu

for.

3. Rigardu nun la lunon,

Vi vidas nur duo-

non, Sed tamen ronda

ĝi. Ni ofte ion ridas, Ĉar ni ne klare vi-

das, Ke ĉie regas harmo-

ni’.

3. Jen luno sur ĉielo en brila ronda belo duon-videbla nur.^{2} Ĉar multon ni ne vi-

das, ni ofte ĝin priridas, malsaĝe juĝas kun

plezur’.

2. Seht ihr den Mond dort stehen? -

Er ist nur halb zu sehen Und ist doch rund und

schön! So sind wohl manche Sa-

chen, Die wir getrost belachen, Weil unsre Augen sie nicht

sehn.

3. Ĉu vi la lunon konas?

Aspekto nur duonas, Sed rondas ĝi en bel’. Do ankaŭ estas mul-

to, Loganta al insulto, Okulojn ĝenas la

malhel’.

…  …  …  …

2S-ro Gießner unue tajpis:

duona tamen nur.

2/3

4. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

4. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

3. Wir stolze Menschenkinder

Sind eitel arme Sünder Und wissen gar nicht viel; Wir spinnen Luftgespinste Und suchen viele Künste Und kommen weiter von

dem Ziel.

4. Ni homoj tiel vantaj

Ja estas nur pekan-

taj, Malvasta nia sci’; Ĥimerojn ni eltrikas, Ni multe artifikas Kaj perdas celon pli

kaj pli.

5. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

5. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

4. Gott, laß uns dein Heil schauen,

Auf nichts Vergänglichs

trauen, Nicht Eitelkeit uns freun! Laß uns einfältig werden Und vor dir hier auf Erden Wie Kinder fromm und

fröhlich sein!

5. Vidigu, Dio, savon, Pasem’ ne veku ra-

von, Ne ĝoju ni pro glor’! Fariĝu malafektaj Ni kaj al vi respektaj, Infane gaju nia kor’!

6. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

6. ..................... ........................ ........................ ........................ ........................ ........................

5. Wollst endlich sonder Grämen

Aus dieser Welt uns nehmen Durch einen sanften Tod! Und, wenn du uns genom-

men, Laß uns in Himmel kommen, Du unser Herr und unser

Gott!

6. Vi gracu, sen ĉagreni

El mondo nin forpre-

ni Al fin’ per milda

mort’! Kaj post forpren’ fi-

dele Hejmigu nin ĉiele, Sinjoro, Dio, nia

fort’!

7. Ekkuŝu nun, gefratoj,

De bona Di’

ŝirmataj Kun tuta la ho-

mar’. Kar-Dio ne nin pu-

nu, Trankvilan dormon

donu Kaj al malsana la

najbar’!

7. Ĉe l’fino de la tago kuŝigu vin sen plago, silentas la anim’. Ne punu nian faron, sed nin kaj la najba-

ron dormigu, Dio, nun

sem tim’.

6. So legt euch denn, ihr Brüder,

In Gottes Namen nieder; Kalt ist der Abendhauch. Verschon uns, Gott! mit

Strafen, Und laß uns ruhig schlafen! Und unsern kranken Nach-

bar auch!

7. Kuŝiĝu do kun pio Vi en la nom’ de Dio, Jam fridas nokta

vent’. Per punoj, Di’, ne

ĝenu, Per dolĉa dorm’ nin

benu, Najbaron ankaŭ en turment’.

…  …  …  …

3/3

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Otto Bonte.

Arg-394-779 (2007-03-26 22:31:58)

Tiu ĉi traduko estas publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, sur paĝo 15 de la numero 6/984. Mi, Manfred Retzlaff, detajpis la tradukon el tiu, en 2007-03-26. Enigis la tradukon de Otto Bonte d-ro Dirk Willkommen, la tiama redaktisto de “Esperanto aktuell!”, .

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Joachim Gießner (∗1913-12-23 – †2003-11-25).

Arg-394-782 (2007-03-28 09:55:34)

Mi, Manfred Retzlaff, detajpis tiun tradukon de Joachim Gießner el folio kun letero, kiun skribis al mi en 1987-11-24 s-ro Joachim Gießner. Li skribis en tiu letero, ke la fakto, ke lia traduko de la unua strofo estas tute la sama kiel en tiu de Otto Bonte, estas hazardo kaj ke li ne sciis antaŭe la tradukon de Otto Bonte.

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21).

Arg-394-776 (2012-12-24 20:31:03)

La poemo estas kantebla laŭ melodio verkita de Johann Abraham Peter Schulz (31.03.1747 - 10.06.1800). Pri tiu vidu la retejon http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Johann_Abraham_ Peter_Schulz . Vidu ankaŭ: http: // ingeb. org/ Lieder/ DerMondi. html . Tie estas aŭdebla la meolodio. La muziknotoj troviĝas en http: // www. liederprojekt. org/ lied27783. html .

Traduko de la Germana poemo “Abendlied” de Matthias Claudius (∗1740-08-15 – †1815-01-21) en Esperanton de Guido Holz (∗1920 – †1989).

Arg-394-778 (2007-03-26 12:53:22)

Tiu ĉi traduko estas publikigita en 1984 en “Esperanto aktuell”, la organo de Germana Esperanto-Asocio, sur la aldonaj “Flavaj paĝoj”, sur paĝo 14 de la numero 6/984. Mi, Manfred Retzlaff, detajpis la tradukon el tiu, en 2007-03-26. Enigis la tradukon de Guido Holz la tiama redaktisto d-ro Dirk Willkommen.