1/1

Hermann Claudius,

Dumnokte

tradukita de Manfredo Ratislavo

Dumnokte falis prujno kaj faris ĝi preĝantoj arbustojn kaj arbojn, jen ĉiujn ĉi.

En blankaj plumovestoj preĝante sen moviĝo kvazaŭ staras nun ili jen.

Ne scias la arbaro^{2} pri tio ĉi, ĝi tiel ja beliĝis, ĉu per magi’?

Ravite mi rigardas Nun tion ĉi, impresas, kvazaŭ estas ĉiela ĝi.

Trankvile ĉe la vojo mi haltas sen moviĝo, revas kiel la arboj jen.

Traduko de la Germana poemo “Über Nacht” de Hermann Claudius (Hermano Klaŭdio, ∗1878-10-19 – †1980-09-08) en Esperanton de Manfredo Ratislavo (Manfred Retzlaff, Stettiner Str. 16, D-59302 Oelde, Germanio, ∗1938-11-04) en 2006-03 .

MR-250-1 / Arg-407-804 (2007-04-24 11:38:37)

http://www.poezio.net/version?poem-id=407&version-id=,804

2aŭ: Ne scias la naturo