1/1

Frieder Weigold,  Frieder Weigold,
Zwischen Krieg und Frieden  Inter milito kaj paco

tradukita de Frieder Weigold

Gewiß, wie sein jüdisches Volk sich stets rüstet Zu zieh’n in die heilige Stadt, So sicher schrieb Zamenhof, als ob er’s wüßte, Das Friede Beständigkeit hat. Nur Friede soll künftig die Erde vereinen, Kein Mensch soll mehr leiden, kein Kind soll mehr wei-

nen! Denn was wohl dient besser der menschlichen Sache, Als eine gemeinsame Sprache?

Tutcerte kiel lia juda popolo Ekmigras al sankta la urbo, Tiel skribis Zamenhof ruse kaj pole, Ke ĉesos milit’ kaj perturbo, Ke ne plu suferos la gento homara Kaj vivos en paca kuneco najbara. Ke lingvo komuna al beno nin ligos Kaj fortojn kaj agojn kunigos.

Erhielt nicht sein Traum einen bitteren Stoß, War’n Liebe und Würde verfehlt? Zweimal zog der Reiter auf rostrotem Roß Mit Hader und Krieg um die Welt! Verblaßt sind in Lagern nun Schrecken und Grauen, Heut’ kann man sie frei wie Museen beschauen! Die Schritte zum Frieden, und sind sie auch klein: Sie müssen vergeblich nicht sein!

Ĉu ne detruiĝis la bela imago Pri amo kaj paco tutteraj? Dufoje la ruĝa rajdisto kun plago Ekbatis per pugnoj krudferaj. Ne plu nin timigas militaj teruroj, Ne plu tenas homojn kaptitaj la muroj. La paŝoj al paco, ja etaj, moderaj, Fruktadas al homoj sinceraj.

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Frieder Weigold.

Arg-481-933 (2008-11-27 15:10:36)

Traduko de la Germana poemo “Zwischen Krieg und Frieden” de Frieder Weigold en Esperanton de Frieder Weigold.

Arg-481-934 (2008-11-27 15:10:02)

http://www.poezio.net/version?poem-id=481&version-id=933,934