1/1

Augustin Wibbelt,  Augustin Wibbelt,
Sola  Alleen

tradukita de Manfred Retzlaff

Mortas post arbaro jen Vesper-ruĝo nun, Lante supreniĝas la Granda, frida lun’ Lanksam ächtern swatten Busk Stärf das Aobendraut, Lanksam stigg de Maon herup, Kaolt un graut.

Blanka fluso de nebul’ Kuŝas ĉie ĉi, Tra la ros-malseka gres’ Iras sola mi.

Up de siegen Wiesken ligg Witte Niewwelfloot, Un dat Gräs, all nat von Dau, Köhlt den Foot.

Paŝas mi tra l’ mort-trankvil’ Kave sonas ĝi, Glitas mia ombro nur Kaŝe apud mi.

Dör de Daudenstille dump Schallt mien eegen Schritt, Bloß mien Schatten tieggenan Met mi glitt.

Traduko de la Basgermana poemo “Alleen” de Augustin Wibbelt (∗1862-09-19 – †1947-09-14) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04).

Arg-578-1166 (2012-03-09 09:35:18)

Verkita de la poeto Vibelto, Aŭgusteno (Augustin Wibbelt, 1862 - 1947). Esperantigis: Manfredo Ratislavo (Manfred Retzlaff, *04.11.1938) en 2011-11-22 laŭ la origina basgermanalingva teksto.

Verkinto de tiu ĉi Basgermana poemo estas Augustin Wibbelt (∗1862-09-19 – †1947-09-14).

Arg-578-1165 (2012-03-09 09:36:15)

Origina platdiĉa (vestfalia-basgermana) teksto de AUGUSTIN WIBBELT (1862 -1947)2) La teksto estas verkita en la vestfala dialekto de la basgermana aŭ platdiĉa lingvo.) Mi, Manfred Retzlaff, trovis tiun ĉi poemon en la libreto �Augustin Wibbelt“, Kleine westfälische Reihe, Nr. VI/12*, eldonita en 1957 komisie de �Westfälischer Heimatbund“ de Wilhelm Brockpähler, Hans Riepenhausen kaj Hans Thiekötter. Eldonejo Aschendorffsĉe Verlagsbuchhandlung, Münster..

http://www.poezio.net/version?poem-id=578&version-id=1166,1165