1/1

Nikolaus Lenau,  Nikolaus Lenau,
Herbst  Aŭtuno

tradukita de Manfred Retzlaff

Rings ein Verstummen, ein Entfärben: Wie sanft den Wald die Lüfte streicheln, sein welkes Laub ihm abzuschmeicheln; ich liebe dieses milde Sterben.

Mutiĝo kaj senkoloriĝo: La vento flate min tuŝetas, foliojn arboj nun demetas; min ravas tiu formortiĝo.

Von hinnen geht die stille Reise, die Zeit der Liebe ist verklungen, die Vögel haben ausgesungen, und dürre Blätter sinken leise.

Foriĝas de ĉi tie ĉio, la amon oni jam forgesis, la birdoj longe kanti ĉesis, mallaŭte sinkas la folio.

Die Vögel zogen nach dem Süden, aus dem Verfall des Laubes tauchen die Nester, die nicht Schutz mehr brauchen, und Blätter fallen stets, die müden.

La birdoj estas forflugintaj, iliaj nestoj videbliĝas, folioj lacaj subeniĝas de branchoj senfoliiĝintaj.

In dieses Waldes leisem Rauschen ist mir, als hör’ ich Kunde wehen, daß alles Sterben und Vergehen nur heimlichstill vergnügtes Tauschen.

En la arbara susurado alblovas min sciigo iu, ke estas formortiĝo ĉiu sekreta, gaja nur ŝanĝado.

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Nikolaus Lenau (∗1802-08.13 – †1850-08-22).

Arg-628-1269 (2012-10-26 14:35:29)

La poemo troviĝas interalie en http: // meister. igl. uni-freiburg. de/ gedichte/ len_n03. html . Pri la poeto vidu la gemanan version de vikipedio http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Nikolaus_Lenau .

Traduko de la Germana poemo “Herbst” de Nikolaus Lenau (∗1802-08.13 – †1850-08-22) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-04).

Arg-628-1270 (2012-10-26 14:31:44)

http://www.poezio.net/version?poem-id=628&version-id=1269,1270