1/2

Heinrich Heine,  Heinrich Heine,

Buch der Lieder, Traumbilder VI Libro de la kantoj, Sonĝobildoj VI

tradukita de Manfred Retzlaff

Im süßen Traum, bei stiller Nacht, Da kam zu mir, mit Zaubermacht, Mit Zaubermacht, die Liebste mein, Sie kam zu mir ins Kämmerlein.

Dum estis dolĉe mi sonĝanta, Aliris min per fort’ sorĉanta Amata mia karulin’, Per fort’ sorĉanta ravis min.

Ich schau sie an, das holde Bild! Ich schau sie an, sie lächelt mild, Und lächelt, bis das Herz mir schwoll, Und stürmisch kühn das Wort entquoll:

Ĉe la rigard’ de l’ bela bildo Min ravis de l’ rideto mildo, Ŝveliĝis tiam mia kor’, Ke diris mi en la furor’:

�Nimm hin, nimm alles was ich hab, Mein Liebstes tret ich gern dir ab, Dürft ich dafür dein Buhle sein, Von Mitternacht bis Hahnenschrein.� �Mi donos al vi ĉion mian, Trezoron kaj ŝataĵon ĉian, Se rajtus esti foje mi Ĝis morgaŭ amorant’ de vi.“

Da staunt’ mich an gar seltsamlich, So lieb, so weh und inniglich, Und sprach zu mir die schöne Maid: O, gib mir deine Seligkeit!

Tre strange tiam min almiris La belulino kaj ŝi diris Korvee, milde: �Ho, al mi Beaton vian donu vi!“

�Mein Leben süß, mein junges Blut, Gäb ich, mit Freud und wohlgemut, Für dich, o Mädchen engelgleich – Doch nimmermehr das Himmelreich.� �La vivon ĝoje mi lasintus Kaj mian sangon mi donintus Por vi, knabino, vi anĝelo – Sed ne la savon de l’ ĉielo.“

Wohl braust hervor mein rasches Wort, Doch blühet schöner immerfort, Und immer spricht die schöne Maid: O, gib mir deine Seligkeit!

Rapide tiu vort’ eliĝis Kaj bela pli kaj pli fariĝis La in’, ŝi diris: Ho, al mi Beaton vian donu vi!

Dumpf dröhnt dies Wort mir ins Gehör, Und schleudert mir ein Glutenmeer Wohl in der Seele tiefsten Raum; Ich atme schwer, ich atme kaum.

Obtuze muĝas tiu vorto En la orelo kaj per forto Eniĝis la animon ĝi; Apenaŭ povis spiri mi.

Das waren weiße Engelein, Umglänzt von goldnem Glorienschein; Nun aber stürmte wild herauf Ein greulich schwarzer Koboldhauf.

Kaj luktis kun la ar’ anĝela La aĉa nigrular’ malhela: Subite ĉiuj estis for, disiĝis en nebul-odor’.

…  …

2/2

Die rangen mit den Engelein, Und drängten fort die Engelein; Und endlich auch die schwarze Schar In Nebelduft zerronnen war. – Mi preskaŭ por ĝojego svenis, Dum en la brakoj mi ŝin tenis, Premetis ŝi al mi sin tre, Sed ploris pro amara ve’.

Ich aber wollt in Lust vergehn, Ich hielt im Arm mein Liebchen schön; Sie schmiegt sich an mich wie ein Reh, Doch weint sie auch mit bitterm Weh.

Ŝi ploris, mi komprenis tute Kaj kisis ŝian buŝon mute. – Forkisis ŝiajn larmojn mi, Al mia am’ subiĝis ŝi.

Feins Liebchen weint; ich weiß warum, Und küß ihr Rosenmündlein stumm. – �O still’, feins Lieb, die Tränenflut, Ergib dich meiner Liebesglut!� Al mia am’ subiĝis ŝi, Sed iĝis mia sang’ glaci’; Ekmuĝis ĉirkaŭ mi la ter’ Malfermis sin vulkan-krater’.

�Ergib dich meiner Liebesglut –� Da plötzlich starrt zu Eis mein Blut; Laut bebet auf der Erde Grund, Und öffnet gähnend sich ein Schlund.

El ĝi la nigra ar’ eliĝis Kaj mia karulin’ paliĝis! El mi brak’ foriĝis ŝi, Tutsola restis stari mi.

Und aus dem schwarzen Schlunde steigt Die schwarze Schar; – feins Lieb erbleicht! Aus meinen Armen schwand feins Lieb; Ich ganz alleine stehen blieb.

Mirige dancis tiam tie La nigra ar’ ĉirkaŭe ĉie, Kaj altrudiĝas, kaptas min, Mokride, kriĉe turnas sin.

Da tanzt im Kreise wunderbar, Um mich herum, die schwarze Schar, Und drängt heran, erfaßt mich bald, Und gellend Hohngelächter schallt.

La cirklo malvastiĝis pli, Sonadis aĉa melodi’: Doniĝis for la beatec’, Perdiĝis vi en eternec’.

Und immer enger wird der Kreis, Und immer summt die Schauerweis: Du gabest hin die Seligkeit, Gehörst uns nun in Ewigkeit!

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17).

Arg-690-1391 (2012-12-03 17:19:22)

Traduko de la Germana poemo “Buch der Lieder, Traumbilder VI” de Heinrich Heine (∗1797-12-13 – †1856-02-17) en Esperanton de Manfred Retzlaff (∗1938-11-

04) en 1984.

MR-125-1 / Arg-690-1392 (2012-12-03 17:19:59)