1/1

Christian Morgenstern,  Christian Morgenstern,
An die Wolken  Al la nuboj

tradukita de Manfredo Ratislavo

Und immer wieder, wenn ich mich müde gesehn an der Menschen Gesichtern, so vielen Spiegeln unendlicher Torheit, hob ich das Aug über die Häuser und Bäume empor zu euch, ihr ewigen Gedanken des Himmels. Und eure Größe und Freiheit erlöste mich immer wieder, und ich dachte mit euch über Länder und Meere hinweg und hing mit euch überm Abgrund Unendlichkeit und zerging zuletzt wie Dunst, wenn ich ohn Maßen den Samen der Sterne fliegen sah über die Äcker der unergründlichen Tiefen.

Kaj ĉiam denove, kiam mi rigarde laciĝis je la homaj vizaĝoj, je tiom da speguloj de senlima stulteco, mi levis miajn okulojn super la domojn kaj arbojn supren al vi, vi eternaj pensoj de ĉielo, kaj viaj grando kaj libero liberigis min ree ĉiam, kaj mi pensis kun vi trans landoj kaj maroj kaj mi pendis kun vi super la abismo de l’ senlimo kaj mi disiĝis fine kiel vaporaĵo, kiam mi la senmezuran semon de l’ steloj vidis flugi super la agroj de l’ neekkoneblaj profundaĵoj.

Verkinto de tiu ĉi Germana poemo estas Christian Morgenstern (Kristiano Matenstelo, ∗1871-05-06 – †1914-03-31).

MR-308-2a / Arg-78-152 (2003-11-03 10:04:39)

Traduko de la Germana poemo “An die Wolken” de Christian Morgenstern (Kristiano Matenstelo, ∗1871-05-06 – †1914-03-31) en Esperanton de Manfredo Ratislavo (Manfred Retzlaff, Stettiner Str. 16, D-59302 Oelde, Germanio, ∗1938-11-04).

Arg-78-153 (2003-11-03 10:03:43)

http://www.poezio.net/version?poem-id=78&version-id=152,153