1/3

Ludwig Lazarus Zamenhof, Ludwig Lazarus Zamenhof,

Ludwig Lazarus Zamenhof,

La vojo  Auf sicherer Bahn  Дорога

tradukita de Theodor Fuchs tradukita de Владимир Иванович Карзин

Freie Übersetzung des Zamenhofschen esperantistischen Trutzliedes “La Vojo”, der Esperantistischen Jugend gewidmet

Tra densa mallumo brile-

tas la celo, Al kiu kuraĝe ni iras. Simile al stelo en nokta

ĉielo Al ni la direkton ĝi diras. Kaj nin ne timigas la nok-

taj fantomoj, Nek batoj de l’sorto, nek

mokoj de l’homoj, Ĉar klara kaj rekta kaj tre

difinita Ĝi estas, la voj’ difinita.

Es schimmert ein Licht durch Dun-

kel und Nacht, Wir ziehn ihm vertrauend entgegen. Wie nächtlich am Himmel der Ster-

ne Pracht Uns leitet auf richtigen Wegen. Uns schrecket nicht der Gespenster

Gedränge, Nicht Schläge des Schicksals, der

Spott nicht der Menge, Denn hell und klar auf sicherer

Bahn, Zieht uns verheißend der Stern vor-

an.

Сквозь темень кромешную

к цели желанной Идём мы с мечтой

благородной . Мерцает во тьме эта цель

неустанно , Подобно звезде путеводной . И нас не страшат больше

бесы ночные , Удары судьбы и насмешки

сплошные . Кратчайший маршрут мы

наметить сумели , И он доведёт нас до цели.

Nur rekte, kuraĝe kaj ne

flankiĝante Ni iru la vojon celitan! Eĉ guto malgranda, kon-

stante frapante, Traboras la monton grani-

tan. L’espero, l’obstino kaj la

pacienco - Jen estas la signoj, per kies

potenco Ni, paŝo posto paŝo, post

longa laboro Atingon la celon en gloro.

Ohn’ Wanken und Schwanken nur

immer voran, Vor uns liegt klar die erkorene Bahn. Der fallende Tropfen, so schwach, so

klein, Er höhlet den Felsen, durchbohrt

das Gestein. Wo Glaube und Liebe und Hoffnung

blühn, Da stehen auch unsere Zeichen. In ihrem Schutze nach heißen

Müh’n, Das Ziel wir einst jubelnd erreichen.

Маршрут не меняя , всё

прямо и прямо Нас сердце идти призывает

. Ведь даже вода в

постоянстве упрямом Гранитную твердь

размывает . Надежда , упорство и

долготерпенье - Вот принципы наши , и мы

в упоенье Идём шаг за шагом , сквозь

жизни заботы К плодам многолетней

работы .

…  …  …

2/3

Ni semas kaj semas, ne-

niam laciĝas, Pri l’tempoj estontaj

pensante. Cent semoj perdiĝas, mil

semoj perdiĝas - Ni semas kaj semas kon-

stante. “Ho, ĉesu!” mokante la ho-

moj admonas - “Ne ĉesu, ne ĉesu!” en kor’

al ni sonas - “Obstine antaŭen! La ne-

poj vin benos, Se vi pacience eltenos!”

Wir streuen den Samen ohn’ Unter-

laß, Gedenkend der kommenden Zeiten. Manch Same verdorrt, manch Same

verweht, Wir neue Saaten bereiten. “Laßt ab”, ruft die Menge, “Euch

blüht kein Glück”, “Steht fest”, so tönt es im Chore

zurück. Weicht nimmer dem Spotte, weicht

nimmer dem Drohn, Euch winkt in der Zukunft ein herr-

licher Lohn.

Мы сеем и сеем , забыв про

невзгоды , О счастье потомков мечтая

. Пусть часть семян сгинет ,

но долгие годы Мы трудимся не отдыхая . Не нужен ваш труд , все смеясь утверждают . Нет нужен , нет нужен , сердца повторяют . Смелее вперёд ! Будут славить нас внуки , Коль выдержим мы эти

муки !

Se longa sekeco aŭ ventoj

subitaj Velkantaj foliojn deŝiras, Ni dankas la venton kaj, re-

purigitaj Ni forton pli freŝan akiras. Ne mortos jam via bravega

anaro, Ĝin jam ne timigas la ven-

to, nek staro, Obstine ĝi paŝas, provita,

hardita, Al cel’ unu fojon signita!

Die welkdenden Blätter, wom Stur-

me verweht, Sie wirbeln auf nieder. Der Sturm erfrischt und reinigt die

Luft, Gibt frische Kräfte uns wieder. Unsere brave Mannschaft wanket

nicht, Es sind gar wackere Streiter, Erprobt und gehärtet im heißen

Kampf, Ziehn ruhig des Weges sie weiter.

Когда в злую засуху ветер

суровый Увядший листок обрывает , Мы ветер лишь хвалим , ведь дерево новый Прилив свежих сил

обретает . Наш орден отважный уже

не погибнет И цель долгожданную всё же достигнет ,

Шагает он смело , в боях

закалённый , Святою мечтой

окрылённый !

…  …  …

3/3

Nur rekte, kuraĝe kaj ne

flankiĝante Ni iru la vojon celitan! Eĉ guto malgranda, kon-

stante frapante, Traboras la monton grani-

tan. L’espero, l’obstino kaj la

pacienco - Jen estas la signoj, per kies

potenco Ni, paŝo posto paŝo, post

longa laboro Atingon la celon en gloro.

Es bricht durch das Dunkel ein helles

Licht, Es strahlt uns verheißend entgegen. Wir bangen und wanken und

schwanken nicht, Hell wird es auf all unseren Wegen. Uns schrecket der Hohn nicht, uns

schreckt nicht der Spott, Was immer die Menge auch triebe. Mit uns ist die Hoffnung, mit uns ist

Gott, Mit uns ist die ewige Liebe.

Маршрут не меняя , всё

прямо и прямо Нас сердце идти призывает

. Ведь даже вода в

постоянстве упрямом Гранитную твердь

размывает . Надежда , упорство и

долготерпенье - Вот принципы наши , и мы

в упоенье Идём шаг за шагом , сквозь

жизни заботы К плодам многолетней

работы .

Verkinto de tiu ĉi Esperanta poemo estas Ludwig Lazarus Zamenhof (Ludoviko Lazaro Zamenhofo, ∗1859-12-15 – †1917-04-14).

Arg-969-1950 (2014-03-01 10:57:16)

Traduko de la Esperanta poemo “La vojo” de Ludwig Lazarus Zamenhof (Ludoviko Lazaro Zamenhofo, ∗1859-12-15 – †1917-04-14) en la Germanan de Theodor Fuchs (∗1842-09-15 – †1925-10-05).

Arg-969-1951 (2014-02-13 23:48:49)

Tiu ĉi poem-germanigo aperis en 1911 ĉe A. Schönfeld, I. Universitätsstr. 8, Vieno, Aŭstrujo. Pri la tradukinto vidu la vikipedian retejon http: // de. wikipedia. org/ wiki/ Theodor_Fuchs aŭ http: // eo. wikipedia. org/ wiki/ Theodor_Fuchs .

Traduko de la Esperanta poemo “La vojo” de Ludwig Lazarus Zamenhof (Ludoviko Lazaro Zamenhofo, ∗1859-12-15 – †1917-04-14) en la Rusan de Владимир Иванович Карзин.

Arg-969-1955 (2014-03-01 14:08:47)

Pri la tradukinto vidu la retejon . Aliaj rus-linvaj poemoj de la sama aŭtoro troviĝas sub http: // profilib. com/ chtenie/ 130043/ ladimir-karzin-pervye-shagi-v-esperanto-30-urokov-v-stikhakh-4. php . Vidu ankaŭ: http: // profilib. com/ kniga/ 130043/ vl dimir-karzin-pervye-shagi-v-esperanto-30-urokov-v-stikhakh. php