1/1

Wilhelm Busch,

Maks kaj Moĉjo, Antaŭparolo

tradukita de Pejno Simono

Ho, ni ofte aŭdas, iam legas, ke infanoj malbonegas. Jen ekzemplo el la vico - nome Makso kaj Morico. Neniam estis pliboniĝo malgraŭ saĝa admoniĝo. Ofte ili tion ridis kaj sekrete eĉ ĝojiĝis. Jesante malbonagon, ili ĉiam pretis tiel brili.

- Torturi bestojn, tedi homojn, ŝteli pirojn, prunojn, pomojn - vere plaĉis tiom forte. Krome estis pli komforte, ol en kirko aŭ lernejo malmoviĝi sur sidejo. Sed ve, ho ve! - Kiam tamen mi rigardas al la amen. Aĥ, tiu estis grava kaĉo, kiel fartis Moĉj’ kaj Maĉjo.

- Tial ili jen pentrotaj kaj la agoj priskribotaj.

Traduko de la Germana poemo “Max und Moritz, Vorwort” de Wilhelm Busch (∗1832-04-15 – †1908-01-09) en Esperanton de Pejno Simono (Simon Edward Adrian Payne, ∗1941-12-23).

Arg-973-1968 (2014-03-14 10:14:06)

http://www.poezio.net/version?poem-id=973&version-id=,1968